Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded, rejecting public interest exception under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal, ruling it clearly unfounded under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code. The plaintiff argued the lower court violated property law and procedural rules, but failed to demonstrate an obvious legal error requiring Supreme Court review. Consequently, the appeal was dismissed, and the plaintiff was ordered to pay legal costs for the unsuccessful appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; The cassation appeal is clearly unfounded only when the grounds for appeal are so evident that a layperson can identify the legal error without deep analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 106/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa T. S.przeciwko T. W.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lubliniez dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I ACa 433/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje adw. Ż.Z. - S. od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny w Lublinie) kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych), zwiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 października 2014 r., którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 26 lipca 2013 r. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej do złożenia bliżej oznaczonego oświadczenia woli oraz o zapłatę kwoty 48 025 zł.
Powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy przez zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji i zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na powódkę prawa własności bliżej oznaczonego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku oraz o zobowiązanie pozwanej do zapłaty kwoty 48 025 zł.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Apelacyjny dopuścił się naruszenia art. 898 § 1 k.c., a także przepisów postępowania, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a ponadto „…uniemożliwiło przeprowadzenie prawidłowej kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku…”.
Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki opisanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Skarżąca nie wykazała tak rozumianej oczywistości, nie jest bowiem spełnieniem przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. samo odwołanie się do uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych. Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na podstawie § 19 w związku z § 2 pkt 3 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) przyznał adw. Ż.Z. od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym. l.n