Supreme Court dismisses jurisdiction designation request due to lack of factual basis for applying Article 45 of the Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate a competent court for a divorce case because the lower court failed to establish the necessary factual prerequisites. The lower court sought designation under Article 45 of the Civil Procedure Code without proving that neither spouse had a habitual residence in Poland or abroad. The Supreme Court ruled that reconstructing these facts and justifying the application of Article 45 are not within the Supreme Court's authority.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.; Art. 25 k.c.: The Supreme Court may designate a court under Article 45 of the Civil Procedure Code only when it is impossible to determine local jurisdiction based on the circumstances of the case, which requires factual findings on the habitual residence of the parties.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CO 284/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2020 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w B. akt sygn. X C […] z postanowieniem z dnia 10 grudnia 2019 r., w przedmiocie oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa P.K.przeciwko A.K.o rozwód odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 10 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa P.K. przeciwko A.K. o rozwód.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 45 k.p.c. wynika, że Sąd Najwyższy dokonuje oznaczenia sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo, jeżeli nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.
W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo.Sąd Okręgowy w B. nie dokonał w niniejszej sprawie odpowiednich ustaleń co do miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu stron. W treści pozwu wskazano adresy do korespondencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejsce oznaczenia adresów stron na terytorium Irlandii.
Z akt sprawy nie wynika natomiast zaistnienie w sprawie przesłanek zastosowania art. 45 k.p.c., co zresztą nie zostało przez Sąd Okręgowy umotywowane w treści postanowienia z 10 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy nie uzasadnił swojego wniosku, tzn. nie wskazał okoliczności stanowiących w jego ocenie podstawę zastosowania art. 45 k.p.c. Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw