Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CO 220/19 Generato dall'IA

Supreme Court denies designation of competent court for recognition of pre-2009 foreign divorce decree under old CPC rules.

Numero d'incarto IV CO 220/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to designate a competent court for recognizing a foreign divorce decree issued before July 1, 2009. The applicant argued for a specific court based on current procedural rules, but the Court determined that the old Civil Procedure Code provisions applicable at the time of the decree's issuance must govern the recognition process. Consequently, the Court concluded that the legal framework existing prior to the 2009 amendment allows for a clear determination of jurisdiction, rendering the request for designation unnecessary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 45 K.p.c.; Art. 1145, 1148 K.p.c. (pre-2009 version): For foreign civil judgments issued before July 1, 2009, the court competent to recognize them is determined by the Civil Procedure Code provisions in force at the time of the judgment's issuance, not by the current code.

Parole chiave

Generato dall'IA
recognition of foreign judgments temporal validity of procedural law competent court designation divorce decree recognition Civil Procedure Code 1964

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 45 K.p.c.
J..2.Zgodnie z art. 45 K.p.c.
art. 1145 § 1 K.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2009 roku)
art. 1148 K.p.c. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2009 roku)
konieczność uwzględnienia treści art. 1148 K.p.c.
art. 8 ust. 5 ustawy z 5 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
1146, jednakże regulacja ta odnosi się jedynie do wyroków wydanych od 1 lipca 2009 roku (art. 8 ust. 5 ustawy z 5 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw).
art. 45 K.p.c
J..2.Zgodnie z art. 45 K.p.c.
art. 1145 § 1 K.p.c
art. 1145 K.p.c
od chwili, w której orzeczenie to stało się skuteczne według prawa państwa jego pochodzenia.Po zmianach dokonanych powołaną wyżej ustawą, poczynając od 1 lipca 2009 roku, zgodnie z art. 1145 K.p.c.
art. 1148 K.p.c
konieczność uwzględnienia treści art. 1148 K.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CO 220/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Misztal-Konecka na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2019 r. na skutek przedstawienia Sądu Okręgowego w T.celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania wniosku G. G. o uznanie orzeczenia sądu państwa obcego orzekającego rozwód G. G. i B. J. odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

UZASADNIENIE

1.Sąd Okręgowy w T. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania wniosku G. G. o uznanie wyroku Sądu w O. z 1 marca 1993 roku orzekającego rozwód G. G. i B. J..2.Zgodnie z art. 45 K.p.c. Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.3.Na skutek wejścia w życie w dniu 1 lipca 2009 roku ustawy z 5 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, w części, m.in. obejmującej uznawanie i stwierdzanie wykonalności orzeczeń państw obcych, uległy zmianie.

Przed 1 lipca 2009 roku polski system uznawania zagranicznych orzeczeń opierał się na założeniu, że do uznania zagranicznego orzeczenia może dojść tylko po przeprowadzeniu przewidzianego w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego postępowania, w którym sąd, po zbadaniu ustawowych przesłanek uznania, orzekał w formie postanowienia, o uznaniu bądź odmowie uznania zagranicznego orzeczenia (art. 1145 § 1 K.p.c. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2009 roku). Postanowienie o uznaniu orzeczenia zagranicznego miało charakter konstytutywny, a uznanie następowało z chwilą uprawomocnienia się tego orzeczenia, z tym że skutki uznanego orzeczenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej działały ex tunc, tj. od chwili, w której orzeczenie to stało się skuteczne według prawa państwa jego pochodzenia.Po zmianach dokonanych powołaną wyżej ustawą, poczynając od 1 lipca 2009 roku, zgodnie z art. 1145 K.p.c. orzeczenia sądów państw obcych wydane w sprawach cywilnych podlegają uznaniu z mocy prawa, chyba że istnieją przeszkody określone w art. 1146, jednakże regulacja ta odnosi się jedynie do wyroków wydanych od 1 lipca 2009 roku (art. 8 ust. 5 ustawy z 5 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw).

Oznacza to, że wyrok rozwodowy z 1993 roku wydany przez Sąd w O. może wywołać skutki w Polsce jedynie po przeprowadzeniu postępowania delibacyjnego przewidzianego w dotychczasowych przepisach.4.W przypadku złożenia wniosku o uznanie orzeczenia sądu państwa obcego wydanego do dnia 1 lipca 2009 roku, w braku odmiennych uregulowań wynikających z umowy międzynarodowej, postępowanie przed sądem powinno być prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2009 roku, także wtedy, gdy wniosek złożony został po tej dacie (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 maja 2012 r., V CSK 454/11, niepubl.).

Oznacza to m.in. konieczność uwzględnienia treści art. 1148 K.p.c. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2009 roku), który stanowi, że o uznaniu orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych sąd okręgowy, który byłby miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy lub w którego okręgu znajduje się miejscowo właściwy sąd rejonowy, a w braku tej podstawy - sąd właściwy dla miasta W. (§ 1). Sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem prokuratora (§ 2). Od postanowienia sądu okręgowego przysługuje apelacja, a od postanowienia sądu apelacyjnego - skarga kasacyjna; można także żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem (§ 3).Przytoczona regulacja pozwala w każdym przypadku określić sąd właściwy do rozpoznania wniosku o uznanie zagranicznego wyroku wydanego przed 1 lipca 2009 roku.

W praktyce najczęściej będzie to sąd okręgowy właściwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy w Polsce lub Sąd Okręgowy w W..5.Mając powyższe na względzie, na mocy art. 45 a contrario K.p.c. Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy. aj