Supreme Court dismisses request to transfer civil case due to existing jurisdiction and procedural economy.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to transfer a civil eviction and payment case to another court of equal jurisdiction. Although the plaintiff and defendant reside far from the competent court and face health issues, the court found the local court already possesses the necessary jurisdiction and has gathered substantial evidence. The decision prioritized judicial economy and the principle that the court familiar with the case should resolve it rather than transferring it at this stage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 27 k.p.c.; Art. 200 k.p.c.; Art. 441 k.p.c.: The court of first instance designated by law as competent for the subject matter and location of the dispute retains jurisdiction, and transfer is not warranted when the case is already advanced and procedural economy dictates its resolution by the current court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CO 171/21 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 września 2021 r.,na skutek przedstawienia akt sprawy Sądu Rejonowego w C.z postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r., w przedmiocie przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy sygn. I C […], z powództwa G. N.przeciwko E. O.z udziałem interwenienta ubocznego Gminy Miejskiej C.o zapłatę odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu (art. 441 k.p.c).
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 maja 2021 r. Sąd Rejonowy w C. wystąpił o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, stosownie do art. 441 k.p.c. i ze wskazaniem, że zwróciła się o to powódka, która mieszka w znacznej odległości od siedziby Sądu prowadzącego postępowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postępowanie w sprawie cywilnej powinien przeprowadzić sąd, który ustawa wskazuje jako właściwy. W niniejszej sprawie, wszczętej pozwem z 7 listopada 2019 r., powódka zgłosiła żądanie eksmisji z lokalu mieszkalnego i zapłaty.
Właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy był i pozostaje (art. 27 w zw. z art. 200 k.p.c.) Sąd Rejonowy w C.. Na terenie tego Sądu znajdował się lokal, którego dotyczyło żądanie eksmisji i w związku z korzystaniem z którego zgłoszone zostało żądanie zapłaty. Do postępowania przystąpiła Gmina C. jako interwenient uboczny. Po opuszczeniu przez pozwaną spornego lokalu żądanie eksmisji zostało przez powódkę cofnięte, a postępowanie w jego przedmiocie umorzone. Aktualne pozostaje żądanie zapłaty. Obie strony postępowania mieszkają obecnie w znacznej odległości od C., mają poważne problemy zdrowotne, ale obie też są reprezentowane przez wyznaczonych dla nich pełnomocników z urzędu, zapoznanych ze sprawą ze względu na to, że od dwóch lat występują w niniejszym postępowaniu.
Obie strony przedstawiły już swoje stanowiska co do meritum sprawy i zgłosiły stosowne wnioski dowodowe. Na przeszkodzie wprowadzaniu przez nie coraz to nowego materiału procesowego do sprawy stoją przepisy wymuszające na stronach sprawne przedstawianie twierdzeń i wniosków z zagrożeniem sankcjami, z których powinien korzystać przewodniczący. Sąd Rejonowy zgromadził już obszerny materiał dowodowy i podjął czynności w celu przesłuchania w trybie pomocy prawnej tych osób, które nie zamieszkują na obszarze jego właściwości.
Przy wykorzystaniu tej instytucji procesowej można sprawnie i z zachowaniem reguł ekonomii pokonać przeszkodę, jaką jest odległość miejsca zamieszkania świadka lub strony od siedziby sądu prowadzącego postępowanie.W interesie wymiaru sprawiedliwości leży, by niniejszą sprawę rozstrzygnął zaznajomiony z nią Sąd, właściwy z uwagi na przedmiot sporu, a nadto jeszcze - przed którym zgromadzony został w zasadzie cały materiał dowodowy, na bazie którego ma dojść do wydania rozstrzygnięcia. Nie ma powodu, by na obecnym etapie postępowania miało dojść do przekazania sprawy innemu sądowi, z którym tylko jedna ze stron miałaby łatwiejszą możliwość skomunikowania się.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 441 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw