Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CO 11/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request based on local distrust, ruling it insufficient for good administration of justice.

Numero d'incarto IV CO 11/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the Regional Court's request to transfer the joint property division case to another court. The Regional Court sought transfer due to a participant's long-standing distrust of local judicial institutions and their initiation of exclusion proceedings. The Supreme Court held that such distrust does not constitute the exceptional circumstances required by law for transferring jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 44¹ k.p.c.; Art. 1 pkt 14 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego: The Supreme Court may transfer a case only when the good administration of justice requires it, specifically regarding the public perception of judicial impartiality, but general dissatisfaction or isolated distrust by a party does not justify such a transfer.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction good administration of justice public perception of impartiality exceptional circumstances joint property division local judicial distrust Supreme Court ruling giustizia di prossimità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 44¹ k.p.c.
Art. 1 pkt 14 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustawy
(art. 1 pkt 14 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustawy, Dz.
art. 44¹ k.p.c
art. 37 k.p.k
Na gruncie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 54/18, nie publ.
postanowienia z dnia 25 lutego 2003 r., V KO 3/03, nie publ.
postanowienia z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, nr 6, poz. 33
postanowienia z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, nr 6, poz. 33, z dnia 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006, nr 1, poz.
postanowienia z dnia 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006, nr 1, poz. 2493
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CO 11/20 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2020 r., w sprawie z wniosku J. K.przy uczestnictwie M. M., A. M. i T. K.o podział majątku wspólnego, dział spadku i zniesienie współwłasności, na skutek postanowienia Sądu Rejonowego w T.z dnia 7 stycznia 2020 r., sygn. akt I Ns (…)w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2020 r., Sąd Rejonowy w T. powołując się na przepis art. 44¹ k.p.c., zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdyż wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego w związku z wyrażanym od dawna przez uczestnika M. W. M. brakiem zaufania do lokalnych instytucji związanych z wymiarem sprawiedliwości, inicjowaniem postępowań o wyłączenie sędziów, postępowań karnych, skargowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wprowadzony z dniem 7 listopada 2019 r. przepis art. 44¹ k.p.c. (art. 1 pkt 14 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustawy, Dz.

U. poz. 1469 ze zm.) swoim celem i funkcją odpowiada regulacji znanej w kodeksie postępowania karnego (art. 37). Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego wskazano, że wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości będzie uzasadniał zmianę na tej podstawie prawnej właściwości sądu, w tych wszystkich przypadkach, gdy ma miejsce zagrożenie dla postrzegania konkretnego sądu przez lokalną społeczność jako bezstronnego organu wymiaru sprawiedliwości (np. gdy uczestnikiem sprawy jest osoba należąca do lokalnych elit władzy lub biznesu, gdyż osoby takie zazwyczaj mają tak szerokie więzy oficjalne i towarzyskie, że lokalna społeczność przyjmuje za oczywiste istnienie tego rodzaju więzi również z sędziami i pracownikami sądu - niezależnie od sytuacji rzeczywistej; ponadto przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, jako podstawa przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu wystąpi, gdy stroną będzie pracownik lub sędzia miejscowego sądu).

Na gruncie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż przez pojęcie „dobra wymiaru sprawiedliwości” należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i zachowaniu bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (zob. postanowienia z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 54/18, nie publ., z dnia 25 lutego 2003 r., V KO 3/03, nie publ.), a także sytuację, w której mogą wystąpić okoliczności wpływające na swobodę orzekania lub stwarzające przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny (por. postanowienia z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, nr 6, poz. 33, z dnia 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006, nr 1, poz. 2493).

Wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia więc zmianę właściwości sądu jedynie w wypadkach wyjątkowych i dlatego wskazany przepis nie upoważnia do rozszerzającej jego wykładni. Chodzi zatem o społeczny osąd sądu w społeczeństwie, a nie zaś o ogólne niezadowolenie jednego z uczestników postępowania, tym że sprawa jest prowadzona w danym sądzie, niezgodnie z jego oczekiwaniami. W konsekwencji przytoczone przez Sąd Rejonowy w T. okoliczności na pozwalają na taką kwalifikację, która uzasadniałaby przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. jw