Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment as appeal via other legal means was not possible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected a complaint challenging the final ruling of the District Court regarding the establishment of separate ownership for a local unit. The appellant argued that the lower court's decision violated specific housing cooperative and property laws, but the Supreme Court found the complaint inadmissible. The court determined that the requirement to exhaust other legal remedies, specifically a cassation appeal, was not met because such an appeal was barred by law for the facts and evidence at issue.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A complaint for declaration of unlawfulness of a final judgment is subsidiary and requires proof that no other legal remedy, such as a cassation appeal, was available or possible due to statutory prohibitions on challenging facts and evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 87/11
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi uczestnika postępowania
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego
z dnia 13 maja 2009 r.,
w sprawie z wniosku Z. B. i B. B.
przy uczestnictwie Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w B. (poprzednio Spółdzielni
Mieszkaniowej Lokatorsko - Własnościowej "Z." w B.)
o ustanowienie odrębnej własności lokalu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację
uczestnika Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko -Własnościowej „Z.” w B. od
postanowienia Sądu Rejonowego ustanawiającego na rzecz wnioskodawców Z. B. i
B. B. odrębną własność lokalu użytkowego.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego, uczestnik postępowania wniósł o stwierdzenie
jego niezgodności z przepisami art. 1714, art. 41-43 ustawy z dnia 15 grudnia
2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst Dz.U. z 2003 r., Nr 119, poz.
1116), art. 64 k.c. w zw. z art. 1047 k.p.c. oraz art. 7 ustawy z dnia 24 czerwca
1994 r. o własności lokali (tekst. jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903), art. 231
k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c. i 328 § 2 k.p.c.
Uzasadniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazał w związku z treścią
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe, w szczególności Spółdzielnia
nie wniosła skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego, z uwagi na wynikający
z art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz jej opierania na zarzutach dotyczących ustalenia faktów
i oceny dowodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
ma charakter subsydiarny, co wyraża zawarty w art. 4245 § 1 pkt 5
wymóg wykazania przez skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego skargą
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Chodzi także o wykazanie, z powołaniem odpowiednich przepisów, że od
zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna i dlatego wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia na tej drodze nie było możliwe.
Zaskarżone
obecnie
skargą
postanowienie
Sądu
Okręgowego
podlegało zaskarżeniu skargą kasacyjną, o czym jego uczestnicy zostali pouczeni
przez Sąd. Poza zagadnieniem dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na
treści art. 4245 § 1 pkt 5 pozostają kwestie właściwego sformułowania jej podstaw
i skuteczności podniesionych w ich ramach zarzutów.
Błędne, z uwagi na treść odpowiednio stosowanego - zgodnie z art. 42412
k.p.c. - art. 39813 § 2 k.p.c., jest przekonanie skarżącego, że niedopuszczalność
oparcia podstawy skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub
oceny dowodów otwiera drogę do zaskarżenia orzeczenia skargą o stwierdzenie
jego niezgodności z prawem, opartą na zarzutach zmierzających do podważenia
stanu faktycznego, stanowiącego podstawę zaskarżonego orzeczenia.
Z tych względów wniesiona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art.
4248 § 2 k.p.c.