Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove causal link between judgment and loss.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal seeking annulment of a final judgment regarding a debt claim. The plaintiff argued that the lower court's refusal to allow withdrawal of the appeal caused a loss of court fees, but failed to establish a causal link between the judgment and this specific loss. The court ruled that the appeal lacked essential requirements under the Civil Procedure Code, specifically the proof of damage causation, and thus rejected the request for legal aid costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for annulment of a final judgment must cumulatively prove the loss caused by the judgment; failure to establish a causal link results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 86/11
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi pozwanej
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 13 sierpnia 2009 r.,
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego A. Spółki z
o.o. w O.
przeciwko G. W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek adwokata J. G. o
przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
pozwanej w postępowaniu wywołanym skargą.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację
pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego uwzględniającego powództwo o zapłatę.
Wyrok ten pozwana zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia zarzucając naruszenie przepisów art. 130
§ 1, 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 355 § 1 k.p.c. i art. 79 ust. 1
pkt 3 lit.a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez wydanie tego
wyroku i pozbawienie jej prawa do cofnięcia apelacji, przez co wyrządzona został
szkoda w kwocie 1597,50 zł odpowiadająca połowie opłaty sądowej, która skutkiem
tego nie została skarżącej zwrócona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od
którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,
wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie
jest możliwe – także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wszystkie wymagania mają
charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, w związku
z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem
istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych
i podlega odrzuceniu.
Przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda
wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów (postanowienia SN z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia
2005 r., I CNP 28/05, nie publ.). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie
przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek
przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, nie publ.).
W tym zakresie skarżąca odnosząc wyrządzoną szkodę do opłaty sądowej
wskazała, że polega ona na nieuzyskaniu jej
zwrotu w następstwie błędnie
dokonanego, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. zwrotu jej pisma
zawierającego cofnięcie apelacji. Uniemożliwiło to uznanie, że cofnięcie apelacji
nastąpiło
przed
posiedzeniem
i
wydanie
postanowienia
umarzającego
postępowanie oraz zwrot skarżącej połowy uiszczonej opłaty od apelacji.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy uznać, iż wymaganie przewidziane
w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie zostało spełnione z powodu niewykazania związku
przyczynowego między wydaniem zaskarżonego wyroku, a wskazywaną szkodą,
będącą w ujęciu uzasadnienia skargi następstwem niezgodnego z prawem
zarządzenia o zwrocie pisma zawierającego oświadczenie pozwanie o cofnięciu
apelacji, które przy tym nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 424 1 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku
z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia
wniesiona przez adwokata ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów
sądowych,
nie
zawierająca
uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy nie jest
"udzieleniem pomocy prawnej" w rozumieniu § 15 rozporządzenia z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Oddaleniu podlegał więc wniosek adwokata
ustanowionego dla skarżącej o przyznanie tych kosztów.