Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 8/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses late legal challenge due to missed two-year statute of limitations under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 8/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint for a declaration of unconstitutionality regarding a final judgment from 2016. The applicant filed the challenge in late 2018, well after the mandatory two-year limitation period established by the Civil Procedure Code had expired. Consequently, the court rejected the complaint and ordered the applicant to bear the associated legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 k.p.c.; Art. 4248 k.p.c.: A complaint for a declaration of unconstitutionality must be filed within two years of the judgment's finalization; failure to meet this statutory deadline results in the automatic dismissal of the complaint.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations declaration of unconstitutionality Civil Procedure Code final judgment procedural dismissal termini di ricorso proroga tardiva del termine tardivo pagamento delle spese

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4246 k.p.c.
Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 31 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246 k.p.c.).
art. 4248 k.p.c.
Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 4248 k.p.c.).Wyrok Sądu Okręgowego uprawomocnił się z chwilą jego wydania, tj.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
14 czerwca 2016 r., wobec czego należało uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu i ulegała odrzuceniu.O kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c. Kwota zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 2 pkt 2 w zw.
§ 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Kwota zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.
§ 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r.
Wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu nie przyznano ze względu na niezłożenie wniosku i oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.
art. 4246 k.p.c
Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 31 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246 k.p.c.).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 8/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. ‎z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), w sprawie z powództwa T. R. ‎przeciwko A. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2019 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od T. R. na rzecz A. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 14 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w P., VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w S., z 17 marca 2015 r. w sprawie z powództwa T. R. przeciwko A. W. o zapłatę.Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku wywiódł ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 31 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246 k.p.c.).

Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 4248 k.p.c.).Wyrok Sądu Okręgowego uprawomocnił się z chwilą jego wydania, tj. 14 czerwca 2016 r., wobec czego należało uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu i ulegała odrzuceniu.O kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 42412 k.p.c. Kwota zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. z 2018 r., poz. 265). Wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu nie przyznano ze względu na niezłożenie wniosku i oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18). jw