Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 77/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 77/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's extraordinary appeal against a final court order regarding co-ownership dissolution. The applicant failed to meet strict statutory requirements, specifically omitting the legal basis for the claim and proof of irreparable harm. Consequently, the court rejected the petition under Article 4248 of the Civil Procedure Code for lacking essential structural elements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for violation of law is inadmissible if it fails to specify the legal provisions violated, state the grounds for the appeal, or demonstrate that no other legal remedy was available.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal Civil Procedure Code formal requirements co-ownership dissolution non-compliance legal basis irreparable harm

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi
Art. 4248 § 1 k.p.c.
w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
art. 4245 § 1 k.p.c
Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 77/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w S.

z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt /…/,

w sprawie z wniosku Z. K. Z.

przy uczestnictwie M. P. i M. E. P. – G.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 listopada 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni – Z. K. Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 23 września

2010 r.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać ściśle określone

w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla

każdego

pisma

konstrukcyjne,

procesowego

które

oraz

pozwalają

po

określone

drugie,

posiadać

tzw.

pismo

zakwalifikować

elementy

jako

ów

nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych,

w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.

Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie

wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony

w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga

dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując

art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Skarga wnioskodawczyni nie spełnia wszystkich tych wymogów i z tego

względu polega odrzuceniu.

W skardze wskazano jedynie zaskarżone orzeczenie, od którego jest

wniesiona wraz z określeniem zakresu zaskarżenia oraz zawarto wniosek

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia.

Wnioskodawczyni nie wskazała natomiast przepisów prawa, z którym zaskarżony

wyrok jest niezgodny, a także podstaw, na jakich opiera skargę. Skarżąca nie

wykazała też, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z uwagi na powyższe, stosownie do treści art. 424 8 § 1 k.p.c., skargę

należało odrzucić.

jw