Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 73/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses debtor's appeal against enforcement seizure due to new procedural law retroactivity.

Numero d'incarto IV CNP 73/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the debtor's appeal challenging a final enforcement order seizing land. Although the debtor filed the appeal under the old legal regime, the new Civil Procedure Code came into effect before the appeal was decided. The court applied the new law retroactively because it contained no transitional provisions, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7674 § 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: When a new procedural law amending the scope of appeals enters into force without transitional provisions, it applies retroactively to appeals filed under the old law, rendering them inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural law retroactivity transitional provisions enforcement seizure inadmissible appeal Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7674 § 3 k.p.c.
do art. 7674 k.p.c. § 3, zgodnie z którym w sprawach egzekucyjnych skarga o
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparte zostało na treści art. 102 k.p.c. w
Art. 42412 k.p.c.
z art. 42412 k.p.c., art.
Art. 39821 k.p.c.
42412 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
i art. 391 § 1 k.p.c., a uzasadnia je trudna
art. 7674 k.p.c
do art. 7674 k.p.c. § 3, zgodnie z którym w sprawach egzekucyjnych skarga o
art. 4248 § 1 k.p.c
art. 102 k.p.c
Orzeczenie o kosztach postępowania oparte zostało na treści art. 102 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
z art. 42412 k.p.c., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 73/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie ze skargi dłużnika M. T.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 maja 2007 r., sygn. akt II Co (…)

w sprawie z wniosku wierzycieli: Banku (…) Spółki Akcyjnej II Oddziału w B.,

Okręgowego Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w B., Banku Z.(…) SA w P., Banku

P.(…) SA w B., Banku S.(…) SA w W. Oddziału w B. z siedzibą w W., Regionalnego

Centrum Szkoleniowego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.

przy uczestnictwie dłużników: M. T., B. T., J. K., H. K., M. S., M. S. oraz

Przedsiębiorstwa Wielobranżowego R.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w

B. z udziałem nabywców J. J. i Z. J.

o egzekucję świadczeń pieniężnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2010 r.,

odrzuca

skargę,

nie

obciąża

skarżącego

obowiązkiem

zwrotu

kosztów

postępowania wywołanego jej wniesieniem.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 maja 2007 r. Sąd Rejonowy w B. dokonał w

postępowaniu egzekucyjnym przybicia działek należących do dłużników.

Od wyżej wskazanego postanowienia dłużnik M. T. wniósł w dniu 19 czerwca

2009 r. skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037), którą

znowelizowano m. in. instytucję skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, ograniczając jej zakres przedmiotowy. Nowelizacją dodano

do art. 7674 k.p.c. § 3, zgodnie z którym w sprawach egzekucyjnych skarga o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.

Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia w poprzednio obowiązującym stanie prawnym. Wspomniana nowelizacja nie

zawiera jednak przepisów intertemporalnych regulujących w sposób szczególny

stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów do skarg wniesionych w okresie

obowiązywania tych przepisów. W związku z tym skoro nowelizacja nie zawiera

przepisów przejściowych (ani nie jest nimi objęta), to do wprowadzonych przez nią

zmian w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe

przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń

wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in. w uzasadnieniu

postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.). Na

taką wykładnię wskazuje również uzasadnienie projektu nowelizacji, w którym

stwierdzono, że: „W związku z faktem, że uregulowania projektu zaprowadzają sytuację

korzystniejszą dla osób poszkodowanych, w projekcie nie zamieszczono przepisów

intertemporalnych. Przepisy projektowanej ustawy będą zatem miały zastosowanie

także do orzeczeń sądowych wydanych przed jej wejściem w życie” (druk nr 2525 z dnia

13 listopada 2009 r.). Prowadzi to do wniosku, że skarga dłużnika jest niedopuszczalna,

na marginesie już tylko wypada wskazać, że skarga nie spełnia także wymagań

określonych w art. 4245 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c.

Orzeczenie o kosztach postępowania oparte zostało na treści art. 102 k.p.c. w

zw. z art. 42412 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., a uzasadnia je trudna

sytuacja majątkowa dłużnika oraz istotna dla losów wniesionej przez niego skargi

zmiana stanu prawnego w toku postępowania.