Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 71/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove irreparable harm under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 71/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for annulment of a final judgment regarding a property dispute. The plaintiff argued that the lower court erred in recognizing a physical connection to a public road without administrative approval, but failed to meet procedural requirements. The court ruled that the appeal was defective because it did not substantiate the claim of irreparable harm, a mandatory element under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the claim of irreparable harm caused by the contested judgment, as each requirement under the statute is independent and non-compensable.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for annulment irreparable harm final judgment procedural defect Civil Procedure Code substantiation requirement inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 k.p.c.
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa art. 4245 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 71/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w S.

z dnia 21 czerwca 2011 r., w sprawie z powództwa H. B.

przeciwko Miastu S. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 lutego 2013 r.,

odrzuca skargę i nie obciąża powódki kosztami postępowania

wywołanego skargą.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację

powódki H. B. i uwzględnił apelację pozwanego Miasta S., zmieniając wyrok Sądu

Rejonowego w S. z dnia 23 lutego 2011 r. i oddalając powództwo.

Powódka

wniosła

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego wskazując, że niezgodność ta przejawia

się w uznaniu, iż „fizyczne połączenie nieruchomości z drogą publiczną, bez

wydania stosowanej decyzji administracyjnej jest zjazdem w rozumieniu ustawy

o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne, jakie musi spełniać skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa art. 4245 § 1 k.p.c.

Zgodnie z tym przepisem, skarga powinna zawierać: 1) oznaczenie wyroku, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub

w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu

prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; 4) uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga

dotyczy; 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono,

stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi; 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Skarga

konstrukcyjnych

powódki

nie

spełnia

żadnego

w

powołanym

przewidzianych

ze

wskazanych

przepisie.

wymogów

Zgodnie

zaś

z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, każde z wymagań przewidzianych

w art. 4245 § 1 k.p.c. jest odrębne i niezależne i tak powinno zostać przedstawione w

skardze. Brak choćby jednego z nich powoduje, że skarga jest dotknięta istotną wadą,

nienaprawialną w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega

odrzuceniu a limine (zob. postanowienie z dnia 21 sierpnia 2012 r., IV CNP 23/12,

niepubl.).

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

db