Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 71/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to lack of proven damage and cited legal basis.

Numero d'incarto IV CNP 71/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendants' appeal claiming non-compliance with the law regarding a final judgment ordering them to pay 5,830.65 PLN. The defendants argued this payment constituted irreparable damage but failed to prove actual loss or cite the specific legal provision violated. The court ruled the appeal inadmissible because it lacked the required proof of incurred damage and the identification of the conflicting legal norm.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; An appeal for non-compliance is inadmissible if the appellant fails to prove actual damage or identify the specific legal provision violated.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for non-compliance proven damage requirement cited legal basis inadmissible appeal final judgment enforcement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Przede wszystkim nie zawiera ona wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
(art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) nie jest w tym zakresie wystarczające i nie może zastąpić
art. 4248 § 1 k.p.c.
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Przede wszystkim nie zawiera ona wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
(art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) nie jest w tym zakresie wystarczające i nie może zastąpić
art. 4248 § 1 k.p.c
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2006 r., IV CNP 86/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06
IV CNP 86/06
19 października 2006 r., IV CNP 86/06, niepubl.).
II CNP 13/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as damage must exist now, not be merely threatened in the future.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
I CNP 12/06
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific law and prove retrial impossibility.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 71/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w R.

z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt /…/,

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „U.” w R.

przeciwko W. D. i K. D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 listopada 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwani W. D. i K. D. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 października 2010 r.,

którym oddalona została ich apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 1

lipca 2010 r. uwzględniającego powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej U. w R. o

zapłatę. W skardze pozwani podnieśli, że na skutek wydania zaskarżonego

orzeczenia została im wyrządzona szkoda „w postaci nałożenia na nich obowiązku

zapłaty na rzecz powoda nienależnej kwoty 5.830,65 zł z odsetkami”.

Oceniając dopuszczalność skargi pozwanych, Sąd Najwyższy zważył, co

następuje:

Skarga jest dotknięta istotnymi, nieusuwalnymi brakami konstrukcyjnymi,

z których każdy stanowi wystarczającą i samodzielną podstawę dla uznania skargi

za

niedopuszczalną

(por.

np.

postanowienie

Sądu

Najwyższego

z

dnia

19 października 2006 r., IV CNP 86/06, niepubl.).

Przede wszystkim nie zawiera ona wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej stronie na skutek wydania zaskarżanego

wyroku,

które

stanowi

jeden

z

zasadniczych

i

niezbędnych

elementów

konstrukcyjnych tego środka procesowego.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego uwzględnienie ma otwierać

stronie drogę do dochodzenia naprawienia poniesionej przez nią szkody i nie może

być wykorzystywana jako instrument zapobiegający szkodom mogących powstać

w przyszłości (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia

2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 i z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.141). Z lakonicznego twierdzenia skargi

wynika jedynie, że na skutek wydania zaskarżonego wyroku pozwani zostali

obciążeni obowiązkiem zapłaty na rzecz powodowej Spółdzielni określonej kwoty.

Skarżący nie podnieśli w skardze, że spełnili ciążące na nich świadczenie, ani że

zostało ono od nich wyegzekwowane w wyniku przeprowadzonej egzekucji i nie

wskazywali żadnych dowodów bądź innych środków, które takie twierdzenie

miałoby uwiarygodnić. W skardze brak jurydycznego wywodu, z którego

wynikałoby, że majątek pozwanych doznał już konkretnego uszczerbku, obowiązek

zapłaty zasądzonej sumy nie jest równoznaczny z tym uszczerbkiem.

W skardze ponadto nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przytoczenie podstaw skargi

(art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) nie jest w tym zakresie wystarczające i nie może zastąpić

spełnienia tego obowiązku. Oba te wymagania są wyraźnie przez ustawodawcę

odróżniane, a zatem muszą być przez stronę skarżąca spełnione w sposób

niezależny i odrębny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego

2006 r., I CNP 12/06, niepubl.).

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

md