Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to lack of proven damage and cited legal basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal claiming non-compliance with the law regarding a final judgment ordering them to pay 5,830.65 PLN. The defendants argued this payment constituted irreparable damage but failed to prove actual loss or cite the specific legal provision violated. The court ruled the appeal inadmissible because it lacked the required proof of incurred damage and the identification of the conflicting legal norm.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; An appeal for non-compliance is inadmissible if the appellant fails to prove actual damage or identify the specific legal provision violated.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 71/11
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi pozwanych
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w R.
z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt /…/,
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „U.” w R.
przeciwko W. D. i K. D.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 listopada 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwani W. D. i K. D. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 października 2010 r.,
którym oddalona została ich apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 1
lipca 2010 r. uwzględniającego powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej U. w R. o
zapłatę. W skardze pozwani podnieśli, że na skutek wydania zaskarżonego
orzeczenia została im wyrządzona szkoda „w postaci nałożenia na nich obowiązku
zapłaty na rzecz powoda nienależnej kwoty 5.830,65 zł z odsetkami”.
Oceniając dopuszczalność skargi pozwanych, Sąd Najwyższy zważył, co
następuje:
Skarga jest dotknięta istotnymi, nieusuwalnymi brakami konstrukcyjnymi,
z których każdy stanowi wystarczającą i samodzielną podstawę dla uznania skargi
za
niedopuszczalną
(por.
np.
postanowienie
Sądu
Najwyższego
z
dnia
19 października 2006 r., IV CNP 86/06, niepubl.).
Przede wszystkim nie zawiera ona wymaganego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej stronie na skutek wydania zaskarżanego
wyroku,
które
stanowi
jeden
z
zasadniczych
i
niezbędnych
elementów
konstrukcyjnych tego środka procesowego.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego uwzględnienie ma otwierać
stronie drogę do dochodzenia naprawienia poniesionej przez nią szkody i nie może
być wykorzystywana jako instrument zapobiegający szkodom mogących powstać
w przyszłości (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia
2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 i z dnia 31 stycznia 2006 r.,
IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.141). Z lakonicznego twierdzenia skargi
wynika jedynie, że na skutek wydania zaskarżonego wyroku pozwani zostali
obciążeni obowiązkiem zapłaty na rzecz powodowej Spółdzielni określonej kwoty.
Skarżący nie podnieśli w skardze, że spełnili ciążące na nich świadczenie, ani że
zostało ono od nich wyegzekwowane w wyniku przeprowadzonej egzekucji i nie
wskazywali żadnych dowodów bądź innych środków, które takie twierdzenie
miałoby uwiarygodnić. W skardze brak jurydycznego wywodu, z którego
wynikałoby, że majątek pozwanych doznał już konkretnego uszczerbku, obowiązek
zapłaty zasądzonej sumy nie jest równoznaczny z tym uszczerbkiem.
W skardze ponadto nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przytoczenie podstaw skargi
(art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) nie jest w tym zakresie wystarczające i nie może zastąpić
spełnienia tego obowiązku. Oba te wymagania są wyraźnie przez ustawodawcę
odróżniane, a zatem muszą być przez stronę skarżąca spełnione w sposób
niezależny i odrębny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego
2006 r., I CNP 12/06, niepubl.).
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
md