Supreme Court dismisses appeal for invalidity against a ruling on court costs and official representative appointment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's extraordinary appeal for invalidity against a final court order denying a waiver of court costs and the appointment of an official representative. The plaintiff argued the order was unlawful, but the court found it did not fall within the specific statutory categories of final judgments subject to such appeals. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the contested decision was merely a procedural ruling on costs and representation, not a final judgment on the merits of the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4241a § 3 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is admissible only against final judgments of the court of second instance concluding the proceedings or specific final orders in non-procedural proceedings; appeals against other final decisions, such as those on court costs or official representation, are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 70/11
POSTANOWIENIE
Dnia 24 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 28 kwietnia 2009 r., w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu
w G.P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 listopada 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Powód J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2009 r.,
w którym Sąd oddalił jego zażalenie na postanowienie o odmowie zwolnienie
powoda od kosztów sądowych powyżej kwoty 150 zł oraz odmowie ustanowienia
pełnomocnika z urzędu.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który przysługuje jedynie od orzeczeń
wyraźnie wskazanych w art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. Z tych zapisów wyraźnie wynika, iż
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od
prawomocnych
wyroków
sądu
drugiej
instancji
kończących
postępowanie
w sprawie, oraz postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie,
wydanych
przez
sąd
drugiej
instancji
w
postępowaniu
nieprocesowym,
w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw
obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu
polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym
za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i nowy art. 1215 § 3).
Od innych prawomocnych orzeczeń skarga nie przysługuje, a jeżeli przez ich
wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia
bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu
ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa,
w sprawie o odszkodowanie (art. 4241a § 3 k.p.c.).
Powód złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w G., którym oddalono jego zażalenie na
postanowienie o odmowie zwolnienie powoda od kosztów sądowych powyżej kwoty
150 zł oraz odmówiono mu ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zaskarżone
orzeczenie nie mieści się zatem w kręgu orzeczeń zaskarżalnych tym
nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a konsekwencji skarga podlega odrzuceniu
jako niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, stosownie do treści art. 4248 § 1 k.p.c., skargę
należało odrzucić, o czym orzeczono jak sentencji.
md