Supreme Court dismisses appeal for annulment of eviction judgment due to lack of proven damage under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal challenging the final eviction judgment rendered in their favor. The plaintiffs argued that the judgment caused damage by depriving them of their legal title to the apartment, but the court found this claim insufficient. The court ruled that a declaratory judgment confirming non-existence of a leasehold right cannot constitute 'damage' in the legal sense required by the Civil Procedure Code, as the loss of title was a direct legal consequence rather than a compensable harm.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the material damage caused by the judgment, as such damage must be real and not merely hypothetical.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 69/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 23 maja 2013 r., w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej w W.przeciwko J. P., J. P. i A. P.o eksmisję,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r., 1. odrzuca skargę;
2. oddala wniosek strony powodowej o zasądzenie od pozwanych kosztów wywołanych wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
Pozwani […] złożyli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 maja 2013 r. Wyrokiem tym - na skutek apelacji strony powodowej - zmieniono wyrok Sądu Rejonowego z dnia 10 września 2012 r. i nakazano pozwanym (w tym córce pozwanych) opróżnienie i wydanie stronie powodowej lokalu nr 1 położonego w B. przy ul. J.
1. W skardze stwierdzono, że zaskarżony wyrok jest sprzeczny z art. 691 § 2 k.c. Wyjaśniono też, że orzeczenie to spowodowało szkodę poprzez utratę przez pozwanych tytułu prawnego do lokalu przy ul. J. w B., nie było także możliwe wzruszenie tego orzeczenia innymi środkami zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi szczególny środek zaskarżenia takich orzeczeń (art. 4241 § 1 k.p.c.). W związku z tym powinna ona spełniać wymagania formalne przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., w tym m.in. wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, do którego skarga się odnosi (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
W orzecznictwie Sadu Najwyższego wskazywano już wielokrotnie na sam sposób uczynienia zadość temu istotnemu wymaganiu skargi. Konieczne jest zatem bliższe opisanie występującej realnie, a nie tylko hipotetycznie szkody majątkowej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2010 r., III CKN 48/10, Biuletyn Sądu Najwyższego, Izba Cywilna 2011, nr 10, poz. 51). Niezbędne jest wykazanie czasu wyrządzenia takiej szkody, jej postaci oraz związku przyczynowego między wystąpieniem uszczerbku a wydaniem prawomocnego orzeczenia (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2010 r., III CNP 44/10, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., III CNP 22/11, nie publ.).
Nie wystarczy zatem samo ogólne stwierdzenie skarżącego, że poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda oraz określone zdarzenie, z którym łączy on powstanie szkody (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2010 r., I CNP 35/10, nie publ.). Niezależnie od tego należy stwierdzić, że nie sposób podzielić stanowiska skarżących, iż zaskarżony wyrok eksmisyjny „spowodował wyrządzenie szkody poprzez utratę przez pozwanych tytułu prawnego do (spornego) lokalu” (s. 1 skargi). Orzeczenie to miało bowiem charakter deklaratoryjny i stanowiło konsekwencję nieprzysługiwania pozwanym prawnego tytułu do jego lokalu mieszkalnego ex contractu (np. na podstawie umowy najmu za stronę powodową) lub ex lege, tj. w świetle postanowień art. 691 § 2 k.c. Nie mogło zatem powodować „utraty przez pozwanych tytułu prawnego” w rozumieniu wskazanym w skardze.
Brak w skardze jednego z elementów konstrukcyjnych skargi wskazanych w art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c., w tym - elementu w postaci wspomnianego uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.) jako niedopuszczalnej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Odmowa przyznania stronie powodowej kosztów postępowania wywołanego skargą uzasadnione jest tym, że odpowiedź na skargę z wnioskiem o przyznanie kosztów (k. 36 akt sprawy) wniesiono po upływie terminu przewidzianego w art. 3987 § 1 k.p.c. .w zw. z art. 39821 k.p.c. (por. k. 18 akt sprawy).