Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 69/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed creditor's appeal for non-exhaustion of legal remedies under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 69/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the creditor's appeal challenging a final judgment on execution costs. The creditor failed to demonstrate that no other legal remedies existed to challenge the lower court's decision. The court ruled that the appellant did not meet the statutory burden of proving the unavailability of alternative appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-exhaustion of legal remedies requires the appellant to conclusively prove that no other legal means exist to challenge the judgment, not merely to point out their absence.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-exhaustion of remedies legal appeal requirements civil procedure code final judgment challenge burden of proof appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c.
części określającej jej istotne wymogi, czyli warunki przewidziane w art. 424 5 § 1 k.p.c.,
Art. 4248 § 1 k.p.c.
odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.), Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5
art. 4248 § 1 k.p.c
odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.), Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 69/08

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi wierzyciela J. O.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r., sygn. akt III Cz (…),

w sprawie ze skargi J. O.

przy uczestnictwie M. B. i R. B.

o ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie

Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez wierzyciela J. O., zastępowanego przez profesjonalnego

pełnomocnika, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2007 r. podlegała odrzuceniu

z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w

części określającej jej istotne wymogi, czyli warunki przewidziane w art. 424 5 § 1 k.p.c.,

powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5

k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których

zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z

innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o

wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia (Zob. T. Ereciński w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część

pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga - Postępowanie zabezpieczające,

wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi

„wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w

skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze

stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić wskazując przepisy

prawa, na których oparł swoja argumentację.

Zawarta w punkcie 5 wniesionej skargi argumentacja nie może być uznane za

prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 424 5 § 1 pkt 5

k.p.c. Mając na względzie, że skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała

odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.), Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.