Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 68/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidity of custody order due to available modification under child welfare law.

Numero d'incarto IV CNP 68/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by grandparents seeking to declare a final custody order invalid. The court found that the appellants failed to provide legal arguments justifying the appeal under the relevant procedural statutes. Consequently, the court ruled that the possibility of modifying the custody arrangement under child welfare laws precluded the admissibility of the invalidity claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5192 § 1, 2 k.p.c.; Art. 1136 k.r.o.: The possibility of modifying a final custody order under child welfare provisions excludes the admissibility of an appeal for invalidity of that order.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidity custody order modification child welfare law procedural admissibility final decision review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5192 § 1, 2 k.p.c.
5821 k.p.c.), przesłanki określające dopuszczalność skargi należy oceniać zatem w świetle uregulowania zawartego w art. 5192 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 1136 k.r.o.
W odniesieniu zatem do prawomocnego postanowienia rozstrzygającego o kontaktach z dzieckiem możliwość zmiany lub uchylenia tego postanowienia na podstawie art. 1136 k.r.o. wyłącza dopuszczalność skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 2 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art.
Art. 4241 k.p.c.
Skarżący nie zawarli w skardze żadnego wywodu uzasadniającego powyższe przesłanki, ani w kontekście art. 4241 k.p.c., ani w kontekście art.
art. 4241 § 1 k.p.k
Skarżący, rodzice małoletnich dwóch córek, domagali się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.k., a w szczególności § 2 tego przepisu, niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.
art. 38 Konstytucji
ustalającego kontakty dzieci z dziadkami ojczystymi.W skardze zarzucili naruszenie art. 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art.
art. 1136 § 1 k.r.o
38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1136 § 1 k.r.o.
art. 58 § 2 k.c
na skutek ich błędnej wykładni oraz niezastosowanie art. 58 § 2 k.c.
art. 5821 k.p.c
4241 § 1, a w szczególności § 2 k.p.c." Sąd rozstrzyga o tych kontaktach w postępowaniu nieprocesowym (art. 5821 k.p.c.), przesłanki określające dopuszczalność skargi należy oceniać zatem w świetle uregulowania zawartego w art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 68/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi uczestników postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 21 czerwca 2013 r., w sprawie z wniosku B. P. i M. P.‎przy uczestnictwie A. W. i L. P.‎o uregulowanie kontaktów z małoletnimi dziećmi W. P. i L. P.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r., 1) odrzuca skargę;

2) zasądza od skarżących na rzecz wnioskodawców kwotę 120,- (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarżący, rodzice małoletnich dwóch córek, domagali się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.k., a w szczególności § 2 tego przepisu, niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 czerwca 2013 r., którym została oddalona ich apelacja i od wyroku Sądu Rejonowego w M. ustalającego kontakty dzieci z dziadkami ojczystymi.W skardze zarzucili naruszenie art. 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1136 § 1 k.r.o. na skutek ich błędnej wykładni oraz niezastosowanie art. 58 § 2 k.c. i wskazali, że skutkiem naruszenia wyżej wymienionych przepisów prawa jest niezgodność zaskarżonego wyroku z tymi przepisami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pomijając oczywiste niedokładności w określeniu przepisu określającego przesłanki dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, skarżący nie zawarli żadnego wywodu prawnego wyjaśniającego, dlaczego w postępowaniu o ustalenie kontaktów z dzieckiem wnieśli skargę na podstawie „art. 4241 § 1, a w szczególności § 2 k.p.c." Sąd rozstrzyga o tych kontaktach w postępowaniu nieprocesowym (art. 5821 k.p.c.), przesłanki określające dopuszczalność skargi należy oceniać zatem w świetle uregulowania zawartego w art. 5192 § 1 i 2 k.p.c. W postępowaniu nieprocesowym można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (§ 1), albo w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można też żądać stwierdzenia niezgodności z prawem takiego postanowienia, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych chyba, że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

Skarżący nie zawarli w skardze żadnego wywodu uzasadniającego powyższe przesłanki, ani w kontekście art. 4241 k.p.c., ani w kontekście art. 519 k.p.c. poza wskazaniem, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków nie było i nie jest możliwe. Zarówno w § 1, jak i w § 2 artykułu 5192 k.p.c. dopuszczalność wniesienia skargi została wyłączona w wypadku, gdy jest możliwa jego zmiana lub uchylenie w drodze przysługujących stronie środków prawnych. Przez taką zmianę lub uchylenie rozumieć należy nie tylko możliwość jego zaskarżenia w drodze zwyczajnego lub nadzwyczajnego środka odwoławczego, ale również zmianę przewidzianą przez przepisy szczególne w razie zaistnienia określonych okoliczności.

Możliwość zmiany orzeczenia jest środkiem prawnym wyłączającym dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Podstawę orzeczenia o kontaktach dziadków z małoletnimi wnukami stanowią artykuły 113 - 1135 k.r.o., stosowane odpowiednio poprzez artykuł 1136 k.r.o. Zgodnie zaś z art. 1135 k.r.o. sąd opiekuńczy może zmienić rozstrzygnięcie w sprawach kontaktów, jeżeli wymaga tego dobro dziecka. W odniesieniu zatem do prawomocnego postanowienia rozstrzygającego o kontaktach z dzieckiem możliwość zmiany lub uchylenia tego postanowienia na podstawie art. 1136 k.r.o. wyłącza dopuszczalność skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

W konsekwencji skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania, czy spełnia przesłanki określone w art. 4245 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., o kosztach rozstrzygając z art. 520 § 3 i 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c. oraz § 5, § 11 pkt 3 i § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t.

Dz. U. z 2013 r., poz. 461). jw