Supreme Court dismisses cassation appeal for non-compliance with law due to failure to file timely appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the final judgment of the Court of Appeal regarding a damages claim. The plaintiff argued that the lower court erred in calculating compensation, but the Supreme Court found no grounds for extraordinary review under Article 4241 of the Civil Procedure Code. The court determined that the plaintiff's failure to file a cassation appeal was not caused by independent circumstances such as illness or force majeure, thus precluding the extraordinary remedy.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Extraordinary review is permitted only if a final judgment caused harm and no other remedy exists, or in exceptional cases where non-appeal was due to independent factors like illness or force majeure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 67/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa S. S. przeciwko G. Spółce Akcyjnej w W. o zadośćuczynienie i rentę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2017 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od skarżącego na rzecz G. Spółki Akcyjnej w (…) kwotę 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
S. S. w pozwie przeciwko G. S.A. domagał się zasądzenia kwoty 150.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz renty w kwocie 3500 zł miesięcznie z tytułu całkowitej utraty zdolności do pracy zarobkowej.Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 r. zasądził na rzecz S. S. 21.500 zł tytułem zadośćuczynienia (ponad wypłaconą wcześniej przez G. S.A. kwotę 18.500 zł); w pozostałej części powództwo oddalił.Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. oddalił apelację S.S. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 listopada 2014 r.
S. S. nie zaskarżył wyroku Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lipca 2015 r., wniesionej na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., S. S. zarzucił temu wyrokowi niezgodność z art. 444 § 2 oraz art. 445 k.c. w związku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji wskutek błędnego ustalenia kwoty zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Ponadto w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można w myśl art. 4241 § 2 k.p.c. żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. art. 4241 § 2 k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś nie wykazał, aby niewniesienie przez niego skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lipca 2015 r. nastąpiło z takich właśnie przyczyn.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. skargę S.S. odrzucił, a o kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi rozstrzygnął - obciążając powoda tymi kosztami tylko częściowo - na podstawie art. 102 k.p.c., z przyczyn, które miał na uwadze Sąd Apelacyjny w zaskarżonym wyroku. aj