Supreme Court dismisses appeal claiming lower court verdict violated mandatory insurance law provisions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's extraordinary appeal challenging a final insurance liability judgment. The defendant argued the lower court erred by awarding compensation rather than reimbursement of medical costs under the Compulsory Insurance Act. The court found the appeal baseless because the lower court's reasoning was legally sound and did not violate mandatory statutory provisions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: An appeal for a ruling on unconstitutionality is dismissed when the challenged judgment does not clearly contradict fundamental legal norms or established standards of decision-making.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 66/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt III Ca […], w sprawie z powództwa […] Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W. (poprzednio [X.] Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W.)przeciwko H. K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2014 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania w kwocie 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 września 2012 r. wniesioną przez pozwanego H. K. w sprawie z powództwa [X.] Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W. (aktualnie […] Towarzystwa Ubezpieczeń S.A w W.) o zapłatę 42.051 zł zważyć należy, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej.
W judykaturze Sądu Najwyższego, uwzględniającym poglądy doktryny i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, przyjmuje się jednolicie, że orzeczeniem niezgodnym z prawem - w rozumieniu art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. - jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (por. przykładowo wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17 i z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35).
Niezgodność z prawem powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa musi mieć więc charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechy bezprawności.Pozwany nie wykazał wskazanych wyżej przesłanek pozwalających na przypisanie zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego oczywistej bezprawności. Z uzasadnienia skargi wynika, że twierdzenie o niezgodności prawomocnego wyroku z art. 43 ustawy z dnia 23 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2013.392 j.t.) skarżący opiera na tezie, że w świetle tego przepisu powód mógł dochodzić od pozwanego jako sprawcy wypadku komunikacyjnego jedynie zwrotu kwot wypłaconych przez powoda poszkodowanym tytułem odszkodowania (kosztów leczenia), a nie z tytułu zadośćuczynienia, co nie jest poglądem trafnym w świetle zasługujących na aprobatę wywodów Sądu Okręgowego zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga pozwanego jest oczywiście bezzasadna. Bezzasadność skargi jest oczywista, jeśli już z jej treści, bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań wynika, że nie może być uwzględniona (por. postanowienia SN: z dnia 6.02.2009 roku, I BP 20/08, niepubl., z dnia 26.08.2008 r., III BP 3/08, niepubl., z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, niepubl., z dnia 22 czerwca 2007 r. , V CNP 81/07, niepubl.). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 4249 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym na rzecz powoda, który wniósł odpowiedź na skargę, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 39821 k.p.c. [aw]