Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage and exhaustion of remedies under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicants' appeal for annulment of a final ruling regarding co-ownership termination. The applicants failed to substantiate the required statutory requirements, specifically proving the damage caused by the final decision and demonstrating that no other legal remedies were available. Consequently, the court rejected the appeal ab initio under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 8 k.p.c.: An appeal for annulment of a final ruling is dismissed if the appellant fails to substantiate the damage caused by the ruling or to prove that no other legal remedies were available.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 63/09
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi wnioskodawców
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt [...],
w sprawie skargi wnioskodawców o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 3 grudnia 2002 r., sygn. akt [...]
w sprawie z wniosku M.G. i R.G.
przy uczestnictwie D.J., U.H., I.R., Z.J. i Gminy O.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 października 2009 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek o przyznanie kosztów
zastępstwa prawnego w postępowaniu wywołanym skargą.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił
skargę wnioskodawców M.G. i R.G. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w O. z dnia 3 grudnia 2002 r.
Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
postanowienia Sądu Okręgowego.
Wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie musi spełniać skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
§ 1 k.p.c. Należy do nich m.in. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia
szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4)
oraz wymóg wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5).
Oświadczenia skarżących nie spełniają wymienionych wymogów.
Prawidłowe spełnienie warunku określonego w pkt 4 art. 424 5 § 1 k.p.c.
polega nie tylko na złożeniu przez skarżącego oświadczenia o wystąpieniu szkody
ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru, ale i na uwiarygodnieniu tego oświadczenia.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powołać
i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody nie dające pewności, jak i inne
środki, nie uznawane przez kodeks postępowania cywilnego za dowody np.
pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, nie publ. oraz z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).
Z kolei wykonanie obowiązku wynikającego z pkt 5 art. 424 5 § 1 k.p.c.
polega na przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów dotyczących środków
prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn
nie mogły odnieść skutku. Nie chodzi jedynie o skargę kasacyjną czy skargę
o wznowienie, ale i inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie
orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności
orzeczenia, czyli powództwa
funkcjonujące
w
opozycyjne oraz
postępowaniu
nieprocesowym
zwykłe i specjalne
środki
(por.
Sądu
postanowienie
Najwyższego z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Nadto ustawodawca wymaga „wykazania”, a nie jedynie wskazania, przytoczenia
czy uwiarygodnienia. Skarżący musi zatem przeprowadzić stosowny wywód
jurydyczny w celu dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze
innych środków prawnych. Wywód taki byłby zbędny jedynie wówczas, gdyby
zostały dołączone do skargi odpisy prawomocnych orzeczeń wskazujących,
że zastosowanie innych środków procesowych okazało się nieskuteczne np. odpis
postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z 17 października 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz.
17 oraz z 19 stycznia 2006 r., II CNP 2.06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).
Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,
a skarga nimi dotknięta podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił
skargę. Uchybienie przez profesjonalnego pełnomocnika wymogom konstrukcyjnym
skargi zadecydowało o oddaleniu wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa
prawnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 września 2007 r., II CZ
69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 i przywołane tam orzecznictwo).