Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 60/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove damage under Civil Procedure Code. The court ruled that the plaintiff failed to substantiate the damage required by law. Consequently, the appeal was rejected without further proceedings.

Numero d'incarto IV CNP 60/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final judgment on property division, ruling that the appeal lacked essential elements. The applicant argued the lower court's reduction of the awarded sum caused financial loss, but failed to provide sufficient evidence regarding the damage's existence, type, and causal link to the judgment. The court held that under the Civil Procedure Code, proving damage is a mandatory, independent requirement for such appeals, and its absence renders the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency must cumulatively satisfy all statutory requirements, including the independent obligation to substantiate the damage caused by the contested judgment; failure to prove the damage's existence, scope, or causal connection results in the dismissal of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for legal inconsistency substantiation of damage causal link requirement Civil Procedure Code inadmissible appeal property division final judgment review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 424 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c.
art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c.
art. 424 § 8 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c.
art. 424 § 12 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c.
art. 398 § 21 k.p.c.
art. 99 k.p.c.
i art. 99 k.p.c. oraz § 15, § 6 pkt 6, § 12 ust.
§ 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 4245 § 1 k.p.c
Każde z wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu w sprawie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 42412 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 1/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements for legal challenge to final judgment.
III CNP 21/05
Supreme Court dismisses appeal for eviction due to missing statutory elements and failure to prove damage.
I CNP 62/11
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to lack of appeal and proven harm.
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
III CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage.
I CNP 19/05
16; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05; z dnia 12 listopada 2013 r., V CNP 2/13; z dnia 23 stycznia 2015 r., II CNP 37/14; z dnia 5 marca 2015 r., II CNP 53/14).
V CNP 2/13
Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage under Article 4245 § 1 item 4 of the Civil Procedure Code.
II CNP 37/14
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural requirements and failure to prove damage.
II CNP 53/14
Supreme Court dismisses appeal for lack of elements under Civil Procedure Code Art. 4245 § 1.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
II CNP 13/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as damage must exist now, not be merely threatened in the future.
IV CNP 43/13
Supreme Court dismisses appeal for invalidating judgment due to failure to cite specific legal provisions and prove actual damage.
II CNP 18/14
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to missing cassation grounds and improper damage proof.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 60/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 24 maja 2012 r., w sprawie z wniosku U. K.-Z.‎przy uczestnictwie B. Z.‎o podział majątku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r., 1) odrzuca skargę, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w I. radcy prawnemu A. K. kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu U. K.-Z. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w B. w wyniku apelacji wnioskodawczyni U. K. – Z. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w I. wydane w dniu 6 lipca 2011 r. w sprawie o podział majątku w ten tylko sposób, że zasądził od wnioskodawczyni U. K. – Z. na rzecz uczestniczki postępowania B. Z. kwotę 112 561 zł w miejsce uprzednio przyznanej kwoty 154 150 zł. W pozostałym zakresie oddalił apelację wnioskodawczyni jako bezzasadną. Od wyroku Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni U. K. – Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne; uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe; wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymagania skargi wymienione wyczerpująco w art. 424 5 § 1 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie. To oznacza, że skarga niespełniająca któregokolwiek z nich jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków i podlega odrzuceniu bez wzywania do ich usunięcia. Każde z wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. - na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę – ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych wymagań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05; z dnia 1 stycznia 2006 r., III CNP 21/05; z dnia 28 lutego 2012 r., I CNP 62/11).W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało wyjaśnione, że przewidziany w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnieniu tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów bądź innych środków, nawet nieuznawanych przez kodeks postępowania cywilnego za dowody, jak pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów czy tzw. opinie prywatne (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05; z dnia 12 listopada 2013 r., V CNP 2/13; z dnia 23 stycznia 2015 r., II CNP 37/14; z dnia 5 marca 2015 r., II CNP 53/14).

Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie wywodu wskazującego na czas powstania szkody oraz związek przyczynowy pomiędzy wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05 OSNC, nr 7-8, poz. 141).Skarga wniesiona przez wnioskodawczynię nie spełnia tak rozumianego wymagania przewidzianego w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c. Obowiązkowi wykazania szkody nie czyni zadość oświadczenie skarżącej, że szkoda powstała w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia i polega na zasądzeniu od wnioskodawczyni kwoty 112 561 zł oraz wszczęciu przez uczestniczkę B.

Z. postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w I. Nie uprawdopodabniają wystąpienia szkody - jej rozmiaru, rodzaju, czasu powstania i związku przyczynowego pomiędzy wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą - powołane przez skarżącą dowody, tj. decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 23 marca 2013 r. o waloryzacji renty informująca, że przysługujące wnioskodawczyni świadczenie zmniejsza się z powodu egzekucji sądowej oraz wydruk z przeglądarki ksiąg wieczystych z dnia 18 lutego 2014 r. zawierający wpis ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji.

Poza tym trzeba podkreślić, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem szkoda spowodowana wydaniem wyroku musi istnieć w chwili wniesienia skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110; z dnia 18 grudnia 2013 r., IV CNP 43/13; z dnia 23 września 2014 r., II CNP 18/14). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu w sprawie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 42412 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. i art. 99 k.p.c. oraz § 15, § 6 pkt 6, § 12 ust. 5 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490).