Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 60/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-pecuniary loss as it must be concrete and actual, not hypothetical.

Numero d'incarto IV CNP 60/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging a lower court's rejection of their tenancy claim. The plaintiffs argued they suffered financial losses of over 20,000 PLN due to forced eviction and lost renovation costs. The court ruled that the appeal was inadmissible because the plaintiffs failed to prove actual, concrete damage, relying instead on future hypothetical losses.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 417 § 2 k.c.: A claim for non-pecuniary damage in a writ of illegality requires proof of actual, concrete loss already incurred, excluding future or hypothetical damages.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-pecuniary damage concrete loss requirement future hypothetical loss causal link failure writ of illegality actual damage proof tenancy dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.
powodowie w ramach uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4
Art. 417 § 2 k.c.
Z art. 4171 § 2 k.c. stanowiącego podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa za
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4171 § 2 k.c
Z art. 4171 § 2 k.c. stanowiącego podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa za
art. 4248 § 1 k.p.c
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 86/06
IV CNP 86/06, niepubl. i z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).
V CNP 8/07
i z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).
II CNP 13/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as damage must exist now, not be merely threatened in the future.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
II CNP 65/06
141 oraz z dnia 29 listopada 2006 r., II CNP 65/06,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 60/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 17 lutego 2011 r.,

w sprawie z powództwa J. K., A. K. i K. P.

przeciwko Gminie B.– Zarządowi Mienia Komunalnego w B.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 listopada 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił

apelację powodów J. K., A. K. oraz K. P. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia

7 grudnia 2010 r., którym Sąd ten na skutek sprzeciwu strony pozwanej – Gminy

B. – Zarządu Mienia Komunalnego w B. od wyroku zaocznego z dnia 8 listopada

2010 r. uwzględniającego powództwo o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu,

wyrok ten uchylił i powództwo oddalił.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego, opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego,

powodowie w ramach uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c.) wskazali, że na skutek wydania tego orzeczenia nie mogą zaspokoić swoich

potrzeb mieszkaniowych i będą zmuszeni do opuszczenia lokalu, w którym

dotychczas zamieszkiwali, oraz do zawarcia umowy najmu z innym wynajmującym,

co będzie się wiązało ze znacznymi wydatkami, a ponadto ze stratą nakładów

poniesionych na remont tego lokalu. W ten sposób skarżący poniosą szkodę

w wysokości 10.800 zł z tytułu czynszu najmu oraz 12.000 zł z tytułu utraconych

nakładów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna ze względu na nieusuwalny brak jednego z jej

zasadniczych elementów konstrukcyjnych, o którym mowa w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2006 r.,

IV CNP 86/06, niepubl. i z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.).

Powodowie nie uprawdopodobnili, że na skutek wydania zaskarżonego

orzeczenia została im wyrządzona konkretna szkoda majątkowa. Nieskutecznie

powołali się na szkodę mającą wystąpić w przyszłości. Powodowie w skardze

wyraźnie wskazali, że będą zmuszeni do opuszczenia dotychczas zajmowanego

lokalu oraz zawarcia umowy najmu z czym będzie się dopiero wiązało ponoszenie

znacznych kosztów oraz utrata nakładów poniesionych na remont tego lokalu. W tej

sytuacji nie można mówić o wymiernej i rzeczywistej szkodzie, która nastąpiła już

w majątku skarżących, ale o szkodzie mającej charakter jedynie przyszły bądź

hipotetyczny. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, powołanie się

w skardze na tego rodzaju postać szkody nie czyni zadość wymaganiu

przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. m. in. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110

oraz z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).

Z art. 4171 § 2 k.c. stanowiącego podstawę odpowiedzialności Skarbu Państwa za

szkody wyrządzone przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego

z prawem oraz z pozostających z tym przepisem w bezpośrednim związku

regulacji dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia zawartych w Kodeksie postępowania cywilnego, które należy w tym

przypadku interpretować łącznie, wynika, że ustawodawcy chodziło wyłącznie

o szkody, które zostały już wyrządzone. Na powodach spoczywał zatem

obowiązek uprawdopodobnienia, że ponieśli oni konkretny uszczerbek majątkowy,

nie zaś uszczerbek, który mógłby dopiero w ich majątku wystąpić.

Niezależnie od wadliwego powołania się na szkodę, która jeszcze nie

nastąpiła, powodowie zaniechali wyjaśnienia, na czym miałby polegać związek

przyczynowy pomiędzy wydaniem zaskarżonego skargą orzeczenia, a szkodą

w postaci utraty nakładów na remont dotychczas zajmowanego lokalu, mimo że

w ramach uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody ciążył na nich taki obowiązek

(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 oraz z dnia 29 listopada 2006 r., II CNP 65/06,

niepubl.). Należy dodać, że w rzeczywistości związek taki nie zachodzi, szkoda

zatem we wskazanej tu postaci nie mogła wystąpić. W tym kontekście kwestią

drugoplanową pozostaje brak powołania się przez powodów na jakiekolwiek

dowody bądź inne środki, które pozwoliłyby na uwiarygodnienie ich twierdzenia, że

nakłady te rzeczywiście zostały przez nich poniesione.

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.