Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to cite specific legal provisions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defendants against final judgments regarding unpaid condominium fees. The plaintiffs failed to cite specific statutory provisions in their complaint, merely describing legal violations without identifying the exact articles violated. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code because it did not meet the strict requirements for challenging a final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final judgment inconsistent with the law is inadmissible if the appellant fails to cite the specific legal provisions allegedly violated and does not demonstrate the impossibility of using other legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 59/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi pozwanych (powodów wzajemnych) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 18 grudnia 2014 r., w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej […]przeciwko J. K. i Ja. K. - o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego J. K. i Ja. K. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skarżący domagali się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnych wyroków Sądu Rejonowego sygn. I C …/05, którym została zasądzona od nich solidarnie na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej […] kwota 4962,99 zł z ustawowymi odsetkami, oddalone powództwo w pozostałej części i oddalone powództwo wzajemne skarżących oraz Sądu Okręgowego w G. sygn. akt XVI Ca …/14, którym zmieniono ten wyrok w ten sposób, że zasądzono solidarnie od nich na rzecz Wspólnoty kwotę 4160,89 zł z odsetkami ustawowymi, zmieniono rozstrzygnięcie o kosztach procesu i oddalono ich apelację w pozostałym zakresie.Skargę oparli na podstawie naruszenia prawa wskazując ogólnie na naruszenie przepisów ustawy o własności lokali (pkt 4), art. 64 § 1 i 58 § 1 k.c. oraz opisowo wskazując pozostałe naruszenia prawa bez wskazania konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego.
Wnieśli o uchylenie obu zaskarżonych wyroków, stwierdzenie ich niezgodności z prawem i kontynuowanie postępowania przez Sąd wyznaczony przez Sąd Okręgowy w G.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Niedopuszczalne jest w świetle 4241 § 1 i 2 k.p.c. żądanie stwierdzenia niezgodności z prawem wyroku Sądu pierwszej instancji, a więc w tym zakresie skarga podlega odrzuceniu z przyczyny jej niedopuszczalności na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.Skarżący nie wskazują przepisu prawa, na podstawie którego domagają się stwierdzenia niezgodności zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji z prawem, i nie wynika to z uzasadnienia skargi.
Tymczasem przesłanki żądania stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie odmiennie są określone w art. 4241 § 1 i w § 2 k.p.c. Skarżący nie wskazali na brak możliwości zmiany lub uchylenia wyroku w drodze przysługujących im środków prawnych (§ 1), jak również nie powołali się na istnienie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w § 2 tego przepisu. Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w art. 4241 § 1 lub 2 k.p.c., skarżący są zobowiązani do wykazania wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, nie publ.).
Skarżący spełnili jedynie przesłankę określoną w art. 4245 pkt 6 i częściowo w pkt 2. Nie został w skardze określony zakres zaskarżenia, a Sąd Najwyższy nie może tego zakresu domniemywać i wyznaczać sam zakresu rozpoznania sprawy. Brak jakiegokolwiek wskazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe lub wykazania, że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi. Nie zostały w przeważającej części zarzutów wskazane podstawy skargi, a więc przepisy prawa materialnego lub postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem (art. 4244 k.p.c.).
Opisanie naruszenia prawa przez odwołanie się do stanu faktycznego, który w ocenie skarżącego uzasadnia to naruszenie albo wskazanie na pominięcie przepisów całej ustawy bez wskazania konkretnego przepisu prawa nie stanowi spełnienia wymogu przytoczenia podstaw skargi. Skarga nie zawiera również wskazania przepisów, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny. Gdyby uznać, że wskazanie w uzasadnieniu skargi na przepisy, które sąd naruszył wydając zaskarżone orzeczenie, stanowi jednak element podstaw skargi, to może to być potraktowane jedynie jako zarzut odnośnie do orzeczenia, a nie wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne.
Wskazanie, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi odrębny i wymagający oddzielnego wykazania wymóg skargi o niezgodność. Brak również podstaw do przyjęcia, że zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., który nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Niezbędne jest bowiem dokonanie wyodrębnionego wywodu i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem czasu jej wystąpienia, zakresu, rozmiaru oraz wykazaniem istnienia związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem.
Skarżący w skardze nawet nie twierdzą, że doznali szkody i nie wskazują ani na jej postać, ani zakres. Skarżący powinni odwołać się do okoliczności, które znajdują potwierdzenie w materiałach dołączonych do skargi albo znajdujących się w aktach sprawy prawomocnie zakończonej i wskazują na poniesienie szkody oraz jej związek przyczynowy z zaskarżonym orzeczeniem. O braku zrozumienia istoty skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia świadczy wniosek skarżących o uchylenie zaskarżonego wyroku, stwierdzenie jego niezgodności i kontynuowanie postępowania przez Sąd wyznaczony przez Sąd Okręgowy.
W postępowaniu o stwierdzenie niezgodności Sąd Najwyższy bada czy orzeczenie jest niezgodne z prawem a ewentualne pozytywne dla skarżącego rozstrzygnięcie stanowi prejudykat w procesie o odszkodowanie przeciwko Skarbowi Państwa na podstawie art. 4171 § 2 k.c. Sąd Najwyższy nie jest w tym postępowaniu kolejną instancją i nie jest władny do uchylenia zaskarżonego prawomocnego wyroku, a więc postępowanie w sprawie nie może się toczyć ponownie.Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, i 5 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej art. 4248 § 1 k.p.c.). kcdb