Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove no other legal remedies exist.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for retrial, ordering the plaintiff to pay the state 1,800 zloty for the proceedings. The plaintiff argued that no other legal remedies were available to challenge the final judgment, but failed to provide a comprehensive legal analysis proving the inadmissibility of other means. The court ruled that the burden of proof requires demonstrating the impossibility of other remedies, not merely pointing to their absence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.; The appellant must conclusively demonstrate that no other legal remedies exist to challenge the final judgment, rather than merely indicating their unavailability.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 59/11
POSTANOWIENIE
Dnia 28 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie ze skargi strony pozwanej
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 23 lutego 2009 r., w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Dyrektora
Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G.
przeciwko Spółdzielni Rybołówstwa i Przetwórstwa T. w T.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 października 2011 r.,
odrzuca skargę i zasądza od skarżącej na rzecz Skarbu
Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800
(jeden
tysiąc
osiemset)
złotych
tytułem
postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Uzasadnienie
zwrotu
kosztów
W związku ze skargą pozwanej Spółdzielni Rybołówstwa i Przetwórstwa T. w
T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego z dnia 23 lutego 2009 r. należy zważyć, co następuje.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem,
czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich
uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest
niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez
wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego
wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto –
gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy
wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności
wyroku z prawem.
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Zgodnie z tym przepisem skarżącą obciąża obowiązek przedstawienia
analizy
prawnej
przepisów
dotyczących
środków
zaskarżenia,
których
zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby
odnieść skutku. Skarżąca powinna wykazać, że od zaskarżonego wyroku nie
przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt
I CNP 108/08, nie publ.). Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy
przepisów
dotyczących
środków
prawnych,
których
zastosowanie
jest
niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku.
Skarżąca musi „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”,
że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było
i nie jest możliwe. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu
tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na
dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu (postanowienie SN z dnia
27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC z 2006 r., nr 7 – 8, poz. 140).
Nie chodzi więc tylko o skargę kasacyjną, ale także o skargę o wznowienie
postępowania oraz o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie
orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności
(zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, nie publ.).
Skarżąca uzasadniając to, że w niniejszej sprawie wzruszenie zaskarżonego
wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe wykazała
niedopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz brak podstaw
do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, ale nie przeprowadziła analizy
prawnej możliwości skorzystania z innych środków prawnych, wzmiankując jedynie,
że brak jest przesłanek umożliwiających pozbawienie wyroku wykonalności w trybie
powództwa przeciwegzekucyjnego.
Na marginesie należy zauważyć,
że skarżąca w ramach szkody,
spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, poza należnością
główną i odsetkami od zasądzonej należności głównej ujęła także koszty
postępowania. Koszty procesu, którymi strona została obciążona, nawet gdyby
zostały one już uiszczone przed wniesieniem skargi, nie stanowią szkody
w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por.: postanowienie SN z dnia 26
czerwca 2008 r., sygn. akt I CNP 47/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23
sierpnia 2007 r., sygn. akt I BP 24/07, nie publ.; postanowienie SN z dnia
28 listopada 2006 r., III CNP 46/06 nie publ.; postanowienie SN z dnia 27 lipca
2006 r., sygn. akt II BP 11/06, OSNP z 2007 r., nr 15 – 16, nr 223).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
424 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.