Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 58/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite specific law, prove damage, and exhaust remedies.

Numero d'incarto IV CNP 58/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' cassation appeal against a final judgment rejecting their claim to rescind a land sale contract. The plaintiffs argued the lower court's decision caused them financial loss by preventing a property transfer but failed to meet statutory requirements. The court rejected the appeal because the petition did not cite the specific legal provision violated, failed to prove the damage with necessary details, and omitted an analysis of why other remedies like cassation or retrial were unavailable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt. 3, 4 i 5 k.p.c.; A cassation appeal must explicitly cite the violated legal provision, substantiate the damage caused by the judgment, and demonstrate the exhaustion of other legal remedies, otherwise it is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal requirements proof of damage standard exhaustion of remedies specific legal provision citation inadmissible cassation costs of proceedings final judgment review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 pkt. 3, 4 i 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt. 3, 4 i 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności
art. 4248 § 1 k.p.c.
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1
art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 42412 k.p.c.
odrzucił skargę, a na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 42412 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1
art. 42412 k.p.c
108 § 1 i art. 42412 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r. I CNP 5/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r. I CNP 108/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11
III CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage.
I CNP 19/05
23 września 2005 r. III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
I CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal analysis requirement for vacating final judgment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 58/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 21 grudnia 2011 r.,

w sprawie z powództwa M. D. i J. D.

przeciwko Gminie Miejskiej B.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli ewentualnie o ustalenie nieważności

umowy sprzedaży,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 stycznia 2013 r.,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od M. D. i J. D. solidarnie na rzecz Gminy Miejskiej B.

kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów

postępowania.

Uzasadnienie

Powodowie M. D. i P. D. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 grudnia 2011 r. oddalającego ich

apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko

Gminie Miejskiej B. o zobowiązanie strony pozwanej do złożenia oświadczenia woli

o zwrotnym przeniesieniu na nią własności określonej w pozwie nieruchomości,

nabytej przez powodów od strony pozwanej umową notarialną z dnia 5 sierpnia

1991 r., ewentualnie o stwierdzenie nieważności tej umowy, jako sprzecznej z

zasadami współżycia społecznego.

Zarzucili naruszenie art. 29 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce

gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (jedn. tekst: Dz. U. z 1991 r. Nr 30,

poz. 127 ze zm.) oraz art. 487 par.2 k.c. Stwierdzili, że wydanie zaskarżonego

orzeczenia spowodowało wyrządzenie szkody poprzez utratę przez skarżących

spodziewanych korzyści z tytułu niedoszłej umowy sprzedaży, mocą której

skarżący przenieśliby z powrotem na Gminę Miejską B. prawo własności

przedmiotowej nieruchomości. Wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem

opisanego wyżej prawomocnego wyroku i wskazali, że jego wzruszenie w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż brak jest podstaw

materialnoprawnych do wznowienia postępowania i z uwagi na wartość przedmiotu

zaskarżenia skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt. 3, 4 i 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt. 3), uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy

(pkt. 4) oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt. 5). Są to wymagania

konstrukcyjne skargi, których brak powoduje jej odrzucenie, bez wzywania do ich

uzupełnienia.

Skarga powodów nie spełnia powyższych wymagań.

Nie wskazano w niej przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest

niezgodny. Nie spełnia tego wymagania stwierdzenie, że zaskarżony wyrok

narusza określone przepisy prawa w sposób wskazany w skardze, gdyż

to stwierdzenie stanowi spełnienie wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1

pkt.2 k.p.c., a więc przytoczenia podstaw skargi i nie jest tożsame z wymaganym

w pkt.3 wskazaniem przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny.

Nie zostało również uprawdopodobnione wyrządzenie szkody spowodowanej

przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Wymaga to bowiem - jak

wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy – określenia wysokości, postaci i czasu

powstania szkody oraz jej związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia

będącego przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, a także

przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających powstanie

szkody ( porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

23 września 2005 r. III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl.

oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC/7-8/14). W rozpoznawanej

skardze nie podano wysokości szkody, jej postaci, czasu powstania ani związku

z wydaniem zaskarżonego wyroku, jak również nie przedstawiono żadnych

dowodów lub innych środków mogących uprawdopodobnić powstanie szkody.

Nie wykazano również, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wskazał Sąd Najwyższy,

wymaga to wykazania, w drodze odrębnego, wyczerpującego i nie budzącego

wątpliwości

wywodu

prawnego

zawierającego

analizę

prawną

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze

innych istniejących środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Konieczne jest

zatem przeprowadzenie wyczerpującej analizy takich środków jak skarga

kasacyjna,

wznowienie

i wykazanie,

poprzez

postępowania

przytoczenie

czy

powództwa

wyczerpujących

przeciwegzekucyjne

argumentów

prawnych,

że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze tych środków nie było i nie jest

możliwe (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

17 sierpnia 2005 r. I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17, z dnia 23 stycznia 2009 r. I CNP

108/08 i z dnia 3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11, niepubl.). Rozpoznawana skarga

nie zawiera żadnej analizy ani argumentów w przedmiocie niemożności

skorzystania ze skargi kasacyjnej i skargi o wznowienie postępowania, jak również

w ogóle nie odnosi się do możliwości wzruszenia wyroku w drodze powództw

przeciwegzekucyjnych.

Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1

k.p.c. odrzucił skargę, a na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 42412 k.p.c.

zasądził od powodów na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania

związanych

z

wniesieniem

o zasądzenie tych kosztów.

odpowiedzi

na

skargę

zawierającej

wniosek