Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 55/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for violation of final judgment due to missed two-year deadline and lack of proven damage.

Numero d'incarto IV CNP 55/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment against the Agricultural Real Estate Agency. The plaintiff failed to file the appeal within the two-year statutory period required by law and did not substantiate the alleged damage caused by the judgment. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible due to procedural expiration and insufficient proof of harm.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.: An appeal for violation of a final judgment must be filed within two years of the judgment's effectiveness and requires the appellant to plausibly demonstrate the damage caused by the judgment and prove that no other legal remedies were available.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for violation of final judgment two-year limitation period proof of damage requirement exhaustion of legal remedies inadmissible appeal Agricultural Real Estate Agency civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4246 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącą obciąża obowiązek
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4246 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt I CNP 28/07
postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt I BU 15/07
postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV CNP 15/09
postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP 38/05
postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06
I CNP 28/07
Supreme Court dismisses claim for annulment of judgment due to missed two-year filing deadline.
IV CNP 15/09
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with two-year statute of limitations for legal challenge.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
I CNP 19/05
akt I CNP 19/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 września
III CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 55/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 grudnia 2008 r.,

w sprawie z powództwa J.W. – R.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W. Oddziałowi Terenowemu

w G.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 października 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powódki J. W. – R. o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 11 grudnia 2008 r.

należy zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem,

czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich

uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest

niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez

wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto –

gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy

wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności

wyroku z prawem.

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok,

w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zaskarżony wyrok Sądu

Apelacyjnego uprawomocnił się z dniem jego wydania, tj. 11 grudnia 2008 r.,

ponieważ nie przysługiwał co od niego zwyczajny środek odwoławczy lub inny

zwyczajny środek zaskarżenia i od tej daty biegł dwuletni termin do wniesienia

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Skarżąca wniosła skargę w dniu 9 lutego 2011 r. (k. 18). Z tych względów skarga

jako wniesiona po upływie dwuletniego terminu przewidzianego w art. 424 6 § 1

k.p.c. podlega odrzuceniu (por. postanowienie SN z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn.

akt I CNP 28/07, OSNC Zbiór Dodatkowy C/2008, poz. 61; postanowienie SN

z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt I BU 15/07, nie publ.; postanowienie SN z dnia

17 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV CNP 15/09. nie publ.).

Skarga nie spełnia również wymagań określonych w art. 424 5 § 1 pkt 4

i 5 k.p.c.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

wyroku, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas

jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem wyroku niezgodnego

z prawem (por.: postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP

38/05, OSNC z 2006 r., nr 7 – 8, poz. 141; postanowienie SN z dnia 22 listopada

2005 r., sygn. akt I CNP 19/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 września

2005 r., sygn. akt III CNP 5/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 11 sierpnia

2005 r.,

sygn.

akt III

CNP

4/05,

OSNC z 2006

r., nr 1, poz.

16).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje

skarżącą do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do

wskazania jej rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia

dowodów

lub

innych

środków

uwiarygodniających

jej

twierdzenie.

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, uregulowana w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,

zostaje spełniona, jeżeli skarżąca powoła w skardze nie tylko wszystkie znane jej

fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym wyrokiem a doznanymi

wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto

powoła dowody lub

co

najmniej ich

surogaty,

które

uczynią

twierdzenie

o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in.: postanowienie SN z dnia 25 lipca

2006 r., III CNP 40/06, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r.,

IV CNP 23/06, teza opublikowana w Biuletynie SN z 2006 r., nr 6, s. 8).

Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie spełniła. Nie wykazała w żaden sposób,

że na skutek wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę, z uzasadnienia

skargi wynika bowiem, że szkoda jest wynikiem działania strony pozwanej

i nastąpiła przed wydaniem wyroku.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącą obciąża obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,

których zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie

mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinna wykazać, że od zaskarżonego wyroku

nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt

I CNP 108/08, nie publ.). Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy

przepisów

dotyczących

środków

prawnych,

których

zastosowanie

jest

niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku. Skarżąca

musi „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”,

że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu

tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na

dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu (postanowienie SN z dnia

27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC z 2006 r., nr 7 – 8, poz. 140).

Nie chodzi tylko wykazanie niemożliwości skorzystania ze skargi kasacyjnej, czy

skargi o wznowienie postępowania, ale także z innych środków prawnych

pozwalających na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służących

pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności (zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca

2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, nie publ.). Krótka wzmianka skarżącej odnosząca

się do dopuszczalności skargi kasacyjnej i skargi o wznowienie postępowania jest

niewystarczająca dla wykazania przesłanki, że wzruszenie zaskarżonego wyroku

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c.