Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific legal provision in complaint under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for a finding of illegality against a final judgment. The appellant detailed the grounds for the appeal but failed to identify the specific legal provision allegedly violated. The court ruled that under the Civil Procedure Code, a complaint must cumulatively and independently satisfy all statutory requirements, including the explicit citation of the conflicting law. Consequently, the defect was deemed fatal, rendering the appeal inadmissible ab initio.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for a finding of illegality must independently and cumulatively satisfy all statutory requirements, including the explicit citation of the specific legal provision with which the challenged judgment is alleged to be inconsistent.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 51/12
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w spawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w S.
z dnia 28 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa F. S.
przeciwko A. F.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 listopada 2012 r.,
1) odrzuca skargę,
2) oddala
wniosek
pozwanego
o
zasądzenie
postępowania przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
kosztów
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda
F. S. od wyroku Sądu Rejonowego w S. oddalającego powództwo przeciwko A. F. o
zapłatę kwoty 12.000 złotych tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie
umowy zastępstwa procesowego powoda.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Okręgowego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego
została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,
przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia
szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,
wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności
orzeczenia z prawem.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione
w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich
dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla
usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy
wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymieniony przepisie ma
charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od
innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.; z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z dnia 20 lipca
2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., czy z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP 25/06, niepubl.).
Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może
budzić wątpliwości, że
skarga
musi zawierać każdy z tych
elementów
przedstawiony odrębnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia
2012 r., IV CNP 91/11, niepubl.; z dnia 20 marca 2012 r., III CNP 34/12, niepubl.).
W skardze powoda powołano jej podstawy wraz z uzasadnieniem oraz
szczegółowo opisano przebieg postępowania w sprawie, ale nie wskazano przepisu
prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Jeżeli ten sam przepis
wypełnia jednocześnie podstawę skargi oraz stanowi przepis, z którym orzeczenie
jest - zdaniem skarżącego - niezgodne, to obowiązkiem skarżącego jest
przedstawienie
obu
tych
elementów
w
sposób
wyraźnie
wyodrębniony
i uwydatnienie podwójnej roli powołanego przepisu. Tymczasem we wniesionej
skardze powód skonkretyzował jedynie jej podstawy, nie wskazał natomiast
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, co sprawia,
że skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt II CNP
71/11 oraz 72/ 11, niepubl.).
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku
z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Sąd Najwyższy oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów
postępowania przed Sądem Najwyższym, albowiem wniosek zawarty został
w piśmie określonym jako odpowiedź na skargę, które zostało wysłane listem
poleconym w dniu 15 czerwca 2012 r. (k. 26), po skutecznym doręczeniu skargi
pełnomocnikowi pozwanego w dniu 29 maja 2012 r., tzn. po upływie terminu do
podjęcia tej czynności procesowej (art. 3987 § 1, w zw. z art. 42412 k.p.c. por. wyroki
Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003 nr 9,
poz. 120; z dnia 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, niepubl.; z dnia 7 maja 2003 r.,
IV CKN 113/01, niepubl.; z dnia 14 lutego 2012 r., II PK 139/11, niepubl.).
jw