Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 50/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of legal representation.

Numero d'incarto IV CNP 50/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal to declare a final judgment unlawful because it was filed personally without legal counsel. The plaintiff argued for the dismissal of the appeal and cost recovery, while the defendant contended the appeal was valid. The court ruled that the mandatory requirement for legal representation in Supreme Court proceedings renders the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed by a party without legal representation, as the mandatory requirement for counsel applies to all parties in such proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal representation requirement Supreme Court procedure inadmissible appeal civil procedure code mandatory counsel rule postulational capacity costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
Art. 4248 § 1 k.p.c.
z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. i odrzucić bez wezwania na
Art. 130 § 1 k.p.c.
podstawie art. 130 § 1 k.p.c. do naprawienia tego uchybienia.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1
Art. 108 § 1 k.p.c.
i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
podstawie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c
i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97
postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00
postanowienie SN z dnia 23 maja 2001 r., V CZ 52/01
postanowienie SN z dnia 29 kwietnia 2003 r., V CZ 41/03
postanowienie SN z dnia 23 lipca 2003 r., II CZ 63/03

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 50/07

POSTANOWIENIE

Dnia 19 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 6 października 2006 r., z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "E." w B.

przeciwko Z. Z.

o nakazanie rozbiórki,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 czerwca 2007 r.,

I. odrzuca skargę;

II. zasądza od Z. Z. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej

"E." kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania ze skargi.

Uzasadnienie

Pozwany Z. Z. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 października 2006

r., którym oddalona została jego apelacja wniesiona od wyroku Sądu Rejonowego

w B. z dnia 21 czerwca 2006 r. uwzględniającego powództwo Spółdzielni

Mieszkaniowej „E." o nakazanie rozbiórki. W odpowiedzi na skargę strona

powodowa domagała się jej odrzucenia oraz zasądzenia od pozwanego kosztów

zastępstwa procesowego w kwocie 300 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta nie

odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także

więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się zdolnością

postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też

zażaleniowym. Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej

czyni skargę niedopuszczalną (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

14 stycznia 1997 r., l CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77 oraz postanowienie SN

z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00, nie publ.). Z tego względu skargę

pozwanego wniesioną przez niego osobiście należało uznać za niedopuszczalną

z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c. i odrzucić bez wezwania na

podstawie art. 130 § 1 k.p.c. do naprawienia tego uchybienia. Niezachowanie

przymusu adwokacko-radcowskiego nie stanowi braku formalnego, a zatem wada

ta nie podlega usunięciu w trybie przewidzianym w ostatnio wskazanym przepisie

(por. powołane postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1997 r., a także nie publ.

postanowienia SN z dnia 23 maja 2001 r., V CZ 52/01, z dnia 29 kwietnia 2003 r.,

V CZ 41/03 oraz z dnia 23 lipca 2003 r., II CZ 63/03).

Mając powyższe na względzie, za bezprzedmiotową należało uznać ocenę

skargi pozwanego pod kątem spełnienia pozostałych przesłanek, od których zależy

jej dopuszczalność, gdyż wynik tej oceny pozostaje bez wpływu na treść

rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej.

W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 §

1 k.p.c.

O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1

i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.

kg