Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 5/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against payment order due to defendant's own procedural delay in objecting.

Numero d'incarto IV CNP 5/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging the finality of a payment order issued in a collection proceeding. The defendant had failed to object within the statutory two-week period because their internal administrative errors caused a late submission of the objection. The court ruled that since the delay was attributable to the defendant's own organizational failures rather than external circumstances, the payment order remained legally binding and enforceable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 504 § 2 k.p.c.: A payment order against which no effective objection was filed acquires the force of a final judgment; an appeal based on violation of law is inadmissible unless the finality resulted from a procedural error by the court or an independent circumstance preventing the party from exercising their right to object.

Parole chiave

Generato dall'IA
payment order finality statutory objection period procedural delay organizational fault inadmissible appeal collection proceeding force of res judicata tempestività dell'inoltro

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 424 § 1 k.p.c.
Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c.
art. 424 § 2 k.p.c.
Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c. Wymaga to wykazania przesłanek określonych w art.
art. 504 § 2 k.p.c.
art. 424 § 8 k.p.c.
Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn skarga pozwanej podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. aj
art. 424 § 12 k.p.c.
Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c.
art. 504 § 1 k.p.c
art. 483 k.c
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu zapłaty z dnia 25 października 2017 r., wydanego przez Sąd Rejonowy w S., skarżący wniósł o stwierdzenie, iż jest on niezgodny z art. 483 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 424 k.p.c
Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2007 r., III CNP 67/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2010 r., I CZ 100/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2010 r., I CZ 100/09).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10).
III CNP 67/07
Supreme Court dismisses appeal against final order in debt collection, ruling it closed appellate review path. The court held that the final order prevented the defendant from obtaining a substantive judgment subject to appeal. Consequently, the appeal was inadmissible as it targeted a procedural ruling rather than the final judgment itself.
II CNP 39/10
Supreme Court dismisses appeal against default judgment due to failure to use available appeal remedies.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 5/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w S. z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt V GNc (…), w sprawie z powództwa T. B. ‎przeciwko A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2019 r., 1. odrzuca skargę 2. zasądza od skarżącego A. Spółki z o.o. na rzecz T. B. kwotę 2 700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Nakazem zapłaty z dnia 25 października 2017 r., wydanym w postępowaniu upominawczym, Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanej spółce „A.” aby zapłaciła powodowi T. B. kwotę 28 290 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu. Pozwana spółka wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, który Sąd Rejonowy w S. odrzucił postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. Wskazał, że nakaz zapłaty został pozwanej doręczony w dniu 30 października 2017 r., dwutygodniowy termin do złożenia sprzeciwu upłynął z dniem 13 listopada 2017 r., a sprzeciw został złożony przez pozwaną spółkę dnia 14 listopada 2017 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 504 § 1 k.p.c.Pozwana złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, który został oddalony postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 lutego 2018 r.

Jednocześnie zaskarżyła zażaleniem postanowienie z dnia 27 listopada 2017 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od nakazu zapłaty, które Sąd Okręgowy w L. oddalił postanowieniem z dnia 4 czerwca 2018 r. Sąd uznał, że nie można przyjąć za okoliczność niezawinioną, uchybień organizacyjnych w samej spółce, a konkretnie nieprawidłowego działania sekretarki, która odebrała korespondencję w godzinach popołudniowych dnia 30 października 2017 r., a dopiero w dniu 31 października odnotowała ten fakt w książce odbiorczej oraz opatrzyła korespondencję prezentatą, błędnie oznaczając datę wpływu na dzień 31, zamiast 30 października 2017 r.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu zapłaty z dnia 25 października 2017 r., wydanego przez Sąd Rejonowy w S., skarżący wniósł o stwierdzenie, iż jest on niezgodny z art. 483 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 424 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (§ 1).

W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (§ 2).Wydany w postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty, przeciwko któremu w całości lub w części nie wniesiono skutecznie sprzeciwu, ma skutki prawomocnego wyroku (art. 504 § 2 k.p.c.).

Może być więc przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – jednakże tylko wniesionej na podstawie art. 424 § 2 k.p.c. Wymaga to wykazania przesłanek określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty zapadłego w postępowaniu upominawczym może stanowić wydanie postanowienia bezzasadnie odrzucającego sprzeciw od tego nakazu oraz oddalenie zażalenia na to postanowienie, odbierające stronie pozwanej możliwość obrony swych praw w postępowaniu po wydaniu nakazu zapłaty (postanowienie z dnia 30 listopada 2007 r., III CNP 67/07, OSNC-ZD 2008, nr C, poz. 90).

Zażalenie pozwanej na odrzucenie sprzeciwu zostało odrzucone z przyczyn leżących po stronie pozwanej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2010 r., I CZ 100/09). Nie było więc podstaw do stwierdzenia wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w tym przepisie, obejmują bowiem tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10).

Z tych przyczyn skarga pozwanej podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. aj