Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 49/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to lack of exhaustion of remedies.

Numero d'incarto IV CNP 49/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's request to declare a final judgment unlawful. The appellant sought relief from a first-instance court decision granting a Paulian claim, having failed to utilize available legal remedies. The court dismissed the appeal because the appellant did not demonstrate that the error violated fundamental legal principles or constitutional rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for review of a final judgment is inadmissible if the party has not exhausted available legal remedies, unless the error violates fundamental legal principles or constitutional freedoms.

Parole chiave

Generato dall'IA
exhaustion of remedies final judgment review Paulian claim legal review appeal fundamental legal principles civil procedure law admissibility of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 2 k.p.c.
wykazała przesłanek z art. 4241 § 2 k.p.c. Z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu
Art. 4248 § 2 k.p.c.
na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4241 § 2 k.p.c
wykazała przesłanek z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 49/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 listopada 2006 r., sygn. akt I C (…),

w sprawie z powództwa V.(…) SA w W.

przeciwko A. P.

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej W. P.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w G., którym ten Sąd uwzględnił powództwo ze skargi

pauliańskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących

stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten wyraża zasadę, że

przesłanką

dopuszczalności

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej środków

prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 424 1 § 2 k.p.c., który w

sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszcza

skargę, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Skarżąca wniosła skargę od wyroku Sądu pierwszej instancji, przy czym nie

wykazała przesłanek z art. 4241 § 2 k.p.c. Z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu

na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.