Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 47/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove exceptional circumstances for missing appeal deadline.

Numero d'incarto IV CNP 47/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment regarding membership in a housing cooperative. The plaintiff argued the lower court violated constitutional rights and the Housing Cooperatives Act, claiming she could not appeal due to postal delays. The court ruled the appeal failed because the plaintiff did not demonstrate an exceptional circumstance preventing her from filing the appeal within the statutory deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency against a final judgment from the first instance requires proof of an exceptional circumstance justifying the filing, which was not established here.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for legal inconsistency exceptional circumstances missing appeal deadline housing cooperative membership postal delivery delay

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c.
wymogowi określonemu w art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c. Dlatego też podlegała
Art. 4248 § 1 k.p.c.
skargi skutkuje jej odrzuceniem ( art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
wynika, że w sytuacji, gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 64 Konstytucji
człowieka i obywatela, w tym art. 64 Konstytucji, a zaskarżone orzeczenie
art. 4245 § 1 k.p.c
określonym w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
skargi skutkuje jej odrzuceniem ( art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
wynika, że w sytuacji, gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 47/06

POSTANOWIENIE

Dnia 9 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 3 czerwca 2004 r.,

w sprawie z powództwa U. S.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w S.

o nakazanie przyjęcia w poczet członków,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 czerwca 2006 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 3 czerwca 2004 r. oddalił

powództwo U. S. wniesione przeciwko Spółdzielni mieszkaniowej w S. o

nakazanie przyjęcia jej w poczet członków tej spółdzielni. Postanowieniem z

dnia 30 czerwca 2005 r. Sąd ten odrzucił apelację powódki, a jej zażalenie na

powyższe

postanowienie

zostało

oddalone

przez

Sąd

Apelacyjny

postanowieniem z dnia 11 października 2005 r. W skardze o stwierdzenie

niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w G. powódka podniosła,

że

niezgodność

z prawem

tego

orzeczenia

wynika

z

naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego oraz konstytucyjnych praw

człowieka i obywatela, w tym art. 64 Konstytucji, a zaskarżone orzeczenie

zapadło z rażącym naruszeniem art. 15 ust.2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000

r.

o

spółdzielniach

mieszkaniowych.

Skarżąca

przedstawiła

również

argumentację, która w jej ocenie uzasadnia pogląd, że doznała szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy skarga oraz

wskazała okoliczności w wyniku których wzruszenie zaskarżonego wyroku w

drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

winna odpowiadać wymogom szczególnym dla tego środka procesowego

określonym w art. 4245 § 1 k.p.c. Ich zachowanie podlega badaniu przez Sąd

Najwyższy przy wniesieniu skargi, a brak któregokolwiek z koniecznych elementów

skargi skutkuje jej odrzuceniem ( art. 4248 § 1 k.p.c.). Z brzmienia art. 4245 § 1 pkt.5

k.p.c. wynika, że w sytuacji, gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.

skarga

powinna

zawierać

wykazanie,

że

występuje

wyjątkowy

wypadek

uzasadniający wniesienie skargi. Taka sytuacja miała miejsce w rozstrzyganej

sprawie, bowiem przedmiotem skargi był wyrok Sądu Okręgowego wydany przez

ten Sąd, jako Sąd pierwszej instancji. Określony w art. 424 1 § 2 k.p.c. wymóg

dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez Sąd pierwszej

instancji

w

wypadkach

jedynie

wyjątkowych,

dotyczy

zarówno

przyczyn

niezgodności z prawem tego orzeczenia (wynikających z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych praw i wolności człowieka i

obywatela), jak i przyczyn, dla których strona postępowania sądowego nie

skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. W przypadku rozpoznawanej

skargi środkiem tym była apelacja, której powódka skutecznie nie złożyła. W świetle

art. 4245 § 1 pkt. 5 skarga powódki powinna zawierać zatem wykazanie, że z uwagi

na wyjątkową sytuację powódka nie mogła skorzystać z możliwości zaskarżenia

wyroku przez wniesienie apelacji. Temu wymogowi wniesiona skarga nie

odpowiada. Zawarto w niej jedynie stwierdzenie, że powódce faktycznie nie

doręczono odpisu wyroku z uzasadnieniem, mimo złożonego przez nią wniosku, a

złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji został

oddalony. W rzeczywistości zaś powódka nie odebrała dwukrotnie awizowanej

przesyłki zawierającej uzasadnienie wyroku, a jako uzasadnienie wniosku o

przywrócenie jej terminu do wniesienia apelacji wskazała, że już wcześniej miała

zastrzeżenia do rzetelności pracowników poczty w zakresie doręczania jej

przesyłek pocztowych. Wyżej przytoczone w skardze fakty nie stanowią wskazania

tego rodzaju okoliczności, których zaistnienie pozwalałoby przyjąć, że powódka nie

złożyła w terminie apelacji z przyczyn o charakterze wyjątkowym. Sprowadzają się

one w istocie do oceny przyczyn złożenia apelacji po terminie, które zostały

rozważone przez Sądy obu instancji przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie

terminu i uznane za świadczące o tym, że powódka uchybiła terminowi do

wniesienia apelacji w sytuacji nie pozwalającej przyjąć, że nastąpiło to bez jej winy.

Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że skarga nie odpowiadała

wymogowi określonemu w art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c. Dlatego też podlegała

odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

db