Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 45/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to lack of legal basis and formal requirements under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 45/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal seeking to declare a final judgment inconsistent with the law. The plaintiff argued that a property disposition was a gift rather than part of an estate, causing financial loss, but failed to substantiate claims of violation of fundamental legal principles or human rights. The court found the appeal inadmissible because it lacked the specific formal requirements mandated by the Civil Procedure Code and did not explain why the plaintiff could not have used a cassation appeal or a time-limit restoration procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is a special remedy requiring strict adherence to formal requirements and must demonstrate a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms; otherwise, it is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidity fundamental legal principles formal requirements Civil Procedure Code cassation appeal time limit restoration inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 229 k.p.c.
o zapłatę na rzecz każdego z powodów po 36.878,55 zł.W skardze wskazano, że zaskarżone orzeczenie narusza art. 229, 232 i 228 § 2 k.p.c., a także art.
Art. 232 k.p.c.
Art. 228 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 2 k.c.
229, 232 i 228 § 2 k.p.c., a także art. 410 § 2 k.c. i art.
Art. 888 k.c.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Według skarżącego, istniały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego wyroku na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.Skarżący starał się też wyjaśnić przyczyny, z powodu których nie mógł skorzystać ze środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej (s.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Jednocześnie skarga powinna zawierać przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania formalne pod rygorem jej odrzucenia (art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art.
Art. 168 k.p.c.
Nie wyjaśnia natomiast bliżej tego, czy istniały możliwości skorzystania (i z jakim skutkiem) z instytucji przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 168 k.p.c.).W tej sytuacji nie można przyjąć, że spełnione zostało wymaganie formalne skargi przewidziane w art.
Art. 98 k.p.c.
4248 § 1 k.p.c.).O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., § 6, 12, ust.
§ 6, 12, ust. 2, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2001 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
108 § 1 k.p.c., § 6, 12, ust. 2, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2001 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 45/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi powoda R. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. ‎z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca [...], w sprawie z powództwa R. L. i R. L.‎przeciwko Z. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r., 1. odrzuca skargę;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w E. adwokatowi M. K. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Powód R. L. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca [...]. Wyrokiem tym oddalono apelację powodów R. i R. L., wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 października 2012 r. Wyrokiem Sądu Rejonowego oddalono powództwo powodów skierowane przeciwko pozwanej Z. K. o zapłatę na rzecz każdego z powodów po 36.878,55 zł.W skardze wskazano, że zaskarżone orzeczenie narusza art. 229, 232 i 228 § 2 k.p.c., a także art. 410 § 2 k.c. i art. 888 k.c. Skarżący wyjaśnił, że poniósł szkodę w wyniku niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, ponieważ kwota 75.757,10 zł w następstwie uznania, że stanowiło ona przedmiot darowizny (uczynionej przez ojca skarżącej na rzecz pozwanej) nie weszła w skład spadku po zmarłym ojcu, a powód jest spadkobiercą zmarłego.

Według skarżącego, istniały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego wyroku na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.Skarżący starał się też wyjaśnić przyczyny, z powodu których nie mógł skorzystać ze środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej (s. 4 - 5 skargi).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji stanowi szczególny środek zaskarżenia zmierzający do uzyskania odpowiedniego prejudykatu w sądowym postępowaniu cywilnym. W skardze skarżący wskazuje, czy żąda stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. Ten drugi przepis ma charakter wyjątkowy i powinien być interpretowany restrykcyjnie w związku z prawnym charakterem skargi.

Jednocześnie skarga powinna zawierać przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania formalne pod rygorem jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).Istnieją zasadnicze powody do odrzucenia złożonej skargi.Po pierwsze, w skardze brak jest odpowiedniego uzasadnienia tego, że w związku z wydaniem zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji powstała sytuacja niezgodności tego wyroku z podstawowymi zasadami porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Przedmiotem rozpoznania w sprawie, zakończonej wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r., była jedynie kwestia zakwalifikowania rozporządzenia majątkowego ojca skarżącego, dokonanego na rzecz pozwanej, jako skutecznej darowizny w rozumieniu art. 888 k.c.Po drugie, skarżący podnosi, że przyczyną niezłożenia w odpowiednim czasie skargi kasacyjnej, mogącej służyć ponownej weryfikacji zaskarżonego wyroku, było m.in. wydanie postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 lipca 2013 r. o ustanowienie dla wnioskodawcy adwokata z urzędu „celem sporządzenia niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 czerwca 2013 r.”.

Nie wyjaśnia natomiast bliżej tego, czy istniały możliwości skorzystania (i z jakim skutkiem) z instytucji przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 168 k.p.c.).W tej sytuacji nie można przyjąć, że spełnione zostało wymaganie formalne skargi przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. Dlatego Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., § 6, 12, ust. 2, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2001 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.

U. z 2013 r. , nr 461 ze zm.) w zw. z art. 42412 k.p.c. l.n]