Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 43/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against final ruling on inheritance acquisition by municipality due to procedural bar.

Numero d'incarto IV CNP 43/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected Bronisław Szpyt's appeal challenging a final ruling that awarded the entire estate of S. K. to the Town of T. The applicant argued that the lower court failed to address a second inheritance claim, causing material and moral harm. The court dismissed the appeal because the contested decision was already subject to review and could be modified through available legal remedies, making a new cassation inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A cassation appeal against a final ruling is inadmissible if the decision was already subject to review and could be changed via available legal remedies, as the ruling does not fall under the exceptional category of Art. 4241 § 2 k.p.c.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility final ruling review inheritance acquisition procedural bar legal remedies exhaustion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
przysługuje, stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., od prawomocnego orzeczenia sądu
Art. 4241 § 2 k.p.c.
przysługuje, stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., od prawomocnego orzeczenia sądu
Art. 4248 § 2 k.p.c.
orzeczeń Sąd Najwyższy, w oparciu o art. 4248 § 2 k.p.c., odrzucił skargę o stwierdzenie
art. 379 pkt 2 k.p.c
199 § 1 pkt 3 w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
przysługuje, stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., od prawomocnego orzeczenia sądu
art. 4248 § 2 k.p.c
orzeczeń Sąd Najwyższy, w oparciu o art. 4248 § 2 k.p.c., odrzucił skargę o stwierdzenie

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 43/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie ze skargi wnioskodawcy

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 grudnia 2008 r., sygn. akt XI Ns (…)

z wniosku B. S.

przy uczestnictwie Gminy Miasta T. i Prowincji Zgromadzenia (…) w W.

o stwierdzenie nabycia spadku po S. K.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2010 r.,

odrzuca

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. akt XI Ns

(…).

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r. Sąd Rejonowy w T. stwierdził, że

spadek po S. K., zmarłym dnia 16 lutego 2006 r., na podstawie ustawy nabyła w całości

Gmina Miasta T. Apelacja wnioskodawcy B. S. od tego postanowienia została

odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 31 marca 2009 r., a

następnie po odmowie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji, postanowieniem z

dnia 10 czerwca 2009 r. Wniesioną od tego postanowienia skargę kasacyjną również

odrzucono, a Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy postanowieniem z dnia 17

grudnia 2009 r. Apelacja Gminy T. została oddalona postanowieniem Sądu Okręgowego

w T. z dnia 3 lipca 2009 r.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 grudnia 2008 r. Bronisław Szpyt wskazał, że doszło do

naruszenia art. 199 § 1 pkt 3 w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c. i nieważności

postępowania przez nieodrzucenie drugiego wniosku o stwierdzenie nabycia spadku w

sytuacji, gdy pierwszy z nich w sprawie XI Ns (…) nie został załatwiony. Powołał się na

to, że poniósł szkodę materialną w postaci wniesienia opłat sądowych od różnych pism,

wniosków i zażaleń oraz moralną, polegającą na wyrządzeniu mu krzywdy na skutek

bezpodstawnego oddalania lub odrzucania wnoszonych środków odwoławczych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje, stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c., od prawomocnego orzeczenia sądu

drugiej instancji. W wyjątkowych jedynie wypadkach, przewidzianych art. 424 1 § 2 k.p.c.,

gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela dopuszczona

została możliwość wniesienia skargi od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej

instancji.

Na istnienie powołanych wyjątkowych wypadków nie wskazuje uzasadnienie

skargi, a zatem do oceny jej dopuszczalności zastosowanie ma zasada wyrażona w

przywołanym już art. 4241 § 1 k.p.c.

Ponadto

podkreślenia

wymaga,

że

kwestionowane

postanowienie

było

przedmiotem kontroli przez Sąd Odwoławczy, jak też istniała możliwość zmiany lub

uchylenia go w drodze przysługujących skarżącemu środków prawnych.

Z uwagi na to, że skarżone postanowienie nie należy do wymienionej kategorii

orzeczeń Sąd Najwyższy, w oparciu o art. 4248 § 2 k.p.c., odrzucił skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem tego orzeczenia.