Supreme Court dismissed appeal for invalidity due to failure to prove damage and impossibility of other remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal for invalidity against a final ruling terminating co-ownership of a property. The applicant alleged procedural violations and claimed specific financial losses but failed to provide sufficient evidence linking the loss to the court's decision. The court ruled that the appeal did not meet statutory requirements for proving damage or demonstrating that no other legal remedies were available.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the appellant fails to convincingly prove the damage caused by the ruling or to demonstrate that other legal remedies were impossible to use.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 43/09
POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie ze skargi wnioskodawcy M.J.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...],
z wniosku M.J. i T.J.
przy uczestnictwie D.J., R.J. i Z.J.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 czerwca 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w B. oddalił
apelację wnioskodawcy M.J. od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 30
stycznia 2007 r., którym Sąd zniósł współwłasność położonej w S., zabudowanej
budynkiem użytkowym nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym 433/3 o
powierzchni 424 m2.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia wnioskodawca zarzucił naruszenie prawa procesowego, tj. art. 227
w zw. z art. 217 § 1 i 2, art. 328 § 2 oraz 233 § 1 w zw. z art. 382 k.p.c. Wskazał,
że poniósł szkodę, na którą składają się kwoty: 1) 40 000 zł z tytułu wartości
nieruchomości o powierzchni 78 m2 (różnica metrażu z wersji podziału
proponowanej przez skarżącego, a ostatecznie uwzględnionej przez Sąd); 2)
684,60 zł z tytułu zasądzonej od skarżącego na rzecz uczestników postępowania
dopłaty; 3) 7 198,64 zł z tytułu obciążenia skarżącego nakładami na przedmiotową
działkę. Dodał, że od zaskarżonego postanowienia nie wnoszona była skarga
kasacyjna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, nie złożono również skargi
o wznowienie postępowania z uwagi na niewystąpienie wymaganych przesłanek
i w związku z tym wzruszenie zaskarżonego postanowienia nie było i nie jest
możliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze
wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej
podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie
jest
niezgodne,
4)
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie
było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –
że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek
o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została
wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy
z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,
poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września
2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie
publ.). Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 424 5 § 1 pkt
4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie
znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem
a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale
ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie
o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca
2006 r., IV CNP 23/06, Biul.SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca
2006 r., III CNP 40/06). Skarżący tego obowiązku nie spełnił.
Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze
innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.)
polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący
i nie budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym
uzasadnieniu.
Niezbędne
jest
przedstawienia
analizy
prawnej
przepisów
dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do
zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno
nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,
III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r.,
I CNP 12/06, nie publ.). W konsekwencji wymaganie przewidziane w art. 424 5 § 1
pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze, pozwany
ogranicza się do stwierdzenia, że od zaskarżonego postanowienia nie wnoszona
była skarga kasacyjna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, ani nie
wszczynane było wznowienie postępowania z uwagi na nie wystąpienie
wymaganych przesłanek.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym, m.in., skargę nie spełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1
k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.