Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to improper procedural grounds and lack of proven damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging a final judgment on procedural grounds and failure to prove damages. The court found the appeal improperly combined two distinct types of complaints and relied solely on factual determinations, which cannot serve as a basis for an appeal under the Civil Procedure Code. Furthermore, the plaintiff failed to substantiate any alleged loss, omitting specific details on the amount and nature of the harm required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 2, 3, 4 k.p.c.; An appeal for non-compliance with law must be based exclusively on procedural violations and must include a substantiated claim of damage, as appeals grounded solely on factual assessments or lacking specific damage details are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 40/08
POSTANOWIENIE
Dnia 11 czerwca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi powódki
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.
z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt II Ca (…),
w sprawie z powództwa R. L.
przeciwko D. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 grudnia 2007 r., opierając ją „na podstawie
naruszeń przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność orzeczenia z
prawem, a mianowicie art. 207 § 3 k.p.c., 233 § 1 k.p.c., art. 60 k.c. i art. 328 § 2 k.p.c.
oraz art. 391 § 1 k.p.c.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W skardze powódki w sposób niedopuszczalny zostały połączone dwa odrębne i
autonomiczne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, wymienione w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
Niezależnie od tego, analiza treści skargi jednoznacznie wskazuje, że w istocie
została ona oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny
dowodów, które w ogóle nie mogą być podstawą skargi (art. 424 4 zd. 2. k.p.c.); oznacza
to, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie.
W rezultacie, skarga nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 424 5 §
1 pkt 2 i 3 k.p.c.
W skardze brak jest uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia,
którego
dotyczy,
co
oznacza
niespełnienie
istotnego
wymagania,
przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący
przedstawi prawnie uargumentowany wywód, przekonujący że szkoda nastąpiła,
określając jej wysokość, postać i czas powstania oraz powoła dowody lub inne środki,
które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia
31 stycznia 2006 r., IV CNP 35/08, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 41). Skarżąca w sprawie
niniejszej nie określiła wysokości poniesionej szkody ani sposobu jej obliczenia, co
więcej: podała, że „problem sprowadza się tylko do powołania biegłego, który by określił
wysokość szkody i sposób prowadzenia remontu”.
Z omówionych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c., orzekł
o odrzuceniu skargi.