Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 39/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of proven damage and insufficient legal argumentation.

Numero d'incarto IV CNP 39/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment unlawful, citing procedural deficiencies in the submitted appeal. The appellant claimed damage from the judgment's enforcement but failed to provide specific evidence linking the loss to the court decision or analyze why alternative legal remedies were unavailable. The court ruled that the appeal lacked the mandatory elements required by law, specifically the concrete proof of existing damage and a detailed legal analysis of exhausted remedies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment must cumulatively prove the existence of actual damage caused by the judgment and demonstrate the impossibility of using other legal remedies; failure to meet any requirement results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidating judgment procedural requirements proof of damage exhaustion of remedies cumulative requirements dismissal of appeal civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Jak wskazano, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Taki wniosek wynika z wykładni literalnej powołanego przepisu dokonywanej w związku z art. 4241 § 1 k.p.c. i art.
Art. 4171 § 2 k.c.
art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art.
art. 4245 § 1 k.p.c
Jak wskazano, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Jak wskazano, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Taki wniosek wynika z wykładni literalnej powołanego przepisu dokonywanej w związku z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4171 § 2 k.c
art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Jak wskazano, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05
postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.
postanowienie z dnia 27 listopada 2013 r., III CNP 31/13
postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05
postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05
postanowienie z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05
postanowienie z dnia 4 sierpnia 2009 r., II CNP 43/09
postanowienie z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05
postanowienie z dnia 22 marca 2013 r., III CNP 6/13
IV CNP 1/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements for legal challenge to final judgment.
III CNP 31/13
Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage and failure to cite specific legal provisions.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 39/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 23 kwietnia 2012 r., w sprawie z powództwa B. – B. Spółki Jawnej w I. przeciwko E. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 kwietnia 2012 r., którym ten Sąd zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji między innymi w ten sposób, że zasądził od niej na rzecz powoda B.-B. spółki jawnej kwotę 11.256,35 złotych z odsetkami ustawowymi. W uzasadnieniu skargi pozwana wskazała, że poniosła niewątpliwą szkodę ponieważ została zobowiązana do zapłaty wymienionej kwoty i na podstawie tytułu wykonawczego - wyroku Sądu Okręgowego w B. została wszczęta egzekucja z nieruchomości.

W tej samej skardze pozwana wskazała, że zmiana lub uchylenie tego wyroku nie były i nie są możliwe w drodze przysługujących skarżącej środków prawnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymienionym przepisie ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl. z dnia 27 listopada 2013 r., III CNP 31/13, niepubl.). Jak wskazano, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ. z dnia 12 listopada 2013 r., V CNP 2/13, niepubl.).

Ponadto w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że do spełnienia przesłanki z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest istnienie szkody w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Taki wniosek wynika z wykładni literalnej powołanego przepisu dokonywanej w związku z art. 4241 § 1 k.p.c. i art. art. 4171 § 2 k.c., w których ustawodawca powtórzył zawarty w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. zwrot „została wyrządzona szkoda”. Sformułowanie to świadczy o tym, że omawiana skarga przysługuje stronie tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona szkoda a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 4 sierpnia 2009 r., II CNP 43/09, niepubl., z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10, niepubl., z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05,OSNC 2006, nr 6, poz. 110; 29 maja 2009 r., I CNP 34/09, niepubl., z dnia 22 marca 2013 r., III CNP 6/13, niepubl.).

Skarżąca zawarła w skardze oświadczenie, że zaskarżony wyrok wyrządził jej szkodę polegającą na zobowiązaniu do zapłaty określonej w nim kwoty a komornik powiadomił ją o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w celu przymusowego wyegzekwowania świadczenia pieniężnego. Oświadczenia tego, z podanych wyżej, przyczyn nie można uznać za wykazanie przesłanki, o której mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.Skarga pozwanej nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., gdyż skarżąca poprzestała na stwierdzeniu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, podczas gdy Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, iż spełnienie omawianej przesłanki wymaga przeprowadzenia wyodrębnionego, pogłębionego i wyczerpującego wywodu prawnego zawierającego analizę wszystkich dostępnych środków prawnych i wykazania, iż ich zastosowanie było niedopuszczalne, niemożliwe lub z innych przyczyn nie mogłoby odnieść skutku (porównaj między innymi postanowienia z dnia 17 sierpnia 2005 r.

I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17, z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 i z dnia 3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11, niepubl. z dnia 21 lutego 2014 r., IV CNP 54/13). Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.