Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 38/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for invalidating final judgment due to failure to prove actual loss under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 38/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal seeking to invalidate a final judgment that reduced the awarded damages. The appellant argued that the lower court misinterpreted the Tourism Services Act, but the Supreme Court held that the appeal must prove actual, existing loss caused by the erroneous judgment, not a hypothetical one. Consequently, the court rejected the claim because the appellant failed to demonstrate a concrete material loss resulting from the final decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final judgment inconsistent with the law requires the appellant to substantiate that actual damage has been caused by the judgment, as mere possibility of future loss is insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidation substantiation of damage final judgment Civil Procedure Code material loss hypothetical damage causal link

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Uprawdopodobnienie szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
Art. 4248 § 1 k.p.c.
niespełnienia wymagań w zakresie kompozycji skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 4171 § 2 k.c.
łączy się wyraźnie z art. 4171 § 2 k.c., będącym przyczyną unormowania
Art. 16a ust. 1 i 2 ustawy o usługach turystycznych
instancji wykładni art. 16a ust.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Uprawdopodobnienie szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
art. 494 k.c
354 § 1, art. 355 § 1 i 2 k.c. oraz art. 494 k.c. przez ich niezastosowanie,
art. 4248 § 1 k.p.c
niespełnienia wymagań w zakresie kompozycji skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.), gwarantujący ścisłe spełnienie surowych wymagań
art. 4171 § 2 k.c
łączy się wyraźnie z art. 4171 § 2 k.c., będącym przyczyną unormowania
art. 4241 § 1 k.p.c
cywilnego (art. 4241–42412) umożliwiają poszkodowanemu naprawienie szkody

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05

Uprawdopodobnienie szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu wskazującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek

przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem.

Sędzia SN Zbigniew Strus

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 19 maja

2005 r. z powództwa Leszka W. przeciwko Biuru Podróży "N.I.", spółce z o.o. w O.

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2006 r.,

odrzucił skargę i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 120 zł kosztów

procesu w postępowaniu wszczętym ze skargi.

Uzasadnienie

Wyrok Sądu drugiej instancji, niekorzystny dla powoda ze względu na

obniżenie zasądzonej kwoty świadczenia głównego z kwoty 10 760 zł do kwoty

3000 zł, został wydany wskutek odmiennej niż dokonana przez Sąd w pierwszej

instancji wykładni art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach

turystycznych (jedn. tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268).

W części wykazującej podstawę skargi powód przytoczył – naruszone według

niego – m.in. przepisy postępowania i prawa materialnego, w tym art. 353 § 1, art.

354 § 1, art. 355 § 1 i 2 k.c. oraz art. 494 k.c. przez ich niezastosowanie,

powodujące częściowe oddalenie roszczenia o zwrot pełnej ceny uiszczonej

pozwanemu. W uzasadnieniu skargi znalazło się ponadto stwierdzenie o

niewątpliwym wystąpieniu szkody i wyliczenie jej wysokości, oparte na porównaniu

roszczenia i prawomocnego rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Konstrukcja skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z

prawem wykazuje zasadnicze podobieństwo do skargi kasacyjnej. W art. 4245 § 1

wymieniono wyczerpująco elementy określane w odniesieniu do skargi kasacyjnej

jako istotne lub konstrukcyjne oraz sankcję w postaci jej odrzucenia w razie

niespełnienia wymagań w zakresie kompozycji skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.). Wspólny

dla obydwu skarg jest obowiązek zastępstwa przez adwokatów lub radców

prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.), gwarantujący ścisłe spełnienie surowych wymagań

formalnych. (...)

Ukształtowana praktyka dotycząca istotnych elementów kasacji odnosi się do

skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia, w tym do

wymagania uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Należy przy tym dostrzegać aspekt formalny i merytoryczny tego składnika

skargi, omówiony w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11

sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Zawartość merytoryczna

łączy się wyraźnie z art. 4171 § 2 k.c., będącym przyczyną unormowania

procesowego. Przepisy działu VIII tytułu VI, części pierwszej kodeksu postępowania

cywilnego (art. 4241–42412) umożliwiają poszkodowanemu naprawienie szkody

wyrządzonej wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem, natomiast nie otwierają

drogi do realizacji innych zamierzeń, np. uzyskania satysfakcji moralnej. Z tego

względu badanie Sąd Najwyższy zgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

wymaga uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie tego orzeczenia,

którego skarga dotyczy. Użycie trybu dokonanego w art. 4245 § 1 pkt 4 i w art. 4241

§ 1 k.p.c. nakazuje przyjąć, że chodzi o szkodę, która już nastąpiła, a nie szkodę

hipotetyczną, zagrażającą w przyszłości. (...)

Uprawdopodobnienie może być rozpatrywane w aspekcie celu, którym jest

wyrobienie przekonania organu decyzyjnego o istnieniu takiego stanu, oraz

środków usprawiedliwiających to przekonanie. Ustawa nie ogranicza skarżącego w

doborze środków, ale ze względu na to, że ich weryfikacja w tej fazie postępowania

nie jest oparta na postępowaniu dowodowym, skarżący może poprzestać na

przytoczeniu twierdzeń odwołujących się do skonkretyzowanych okoliczności, które

wydają się prawdziwe, gdyż znajdują potwierdzenie w materiałach dołączonych do

skargi lub znajdujących się w sprawie zakończonej i przekonują o istnieniu faktów,

prowadzących do wniosku o powstaniu wskutek wydania orzeczenia uszczerbku

majątkowego. Uprawdopodobnienie nie jest poddane ścisłym regułom dowodzenia,

natomiast musi zachować walor wiarygodności w świetle reguł logiki i

doświadczenia życiowego. Konieczne jest zatem wskazanie czasu wyrządzenia

szkody, jej postaci oraz związku przyczynowego między wystąpieniem uszczerbku

a wydaniem orzeczenia (verba legis: spowodowanej przez wydanie).

Sformułowanie zawarte w art. 4171 § 2 k.c. o szkodzie wyrządzonej przez wydanie

orzeczenia, a nie np. przez wykonanie, wskazuje, że ustawodawca – co do

zasady – nie wyłączył z zakresu odszkodowania uszczerbku polegającego na

utracie przedmiotu sporu. Wykazując jednak prawdopodobieństwo rzeczywistego

wyrządzenia szkody, skarżący nie może odwoływać się do argumentów, które

przekonywałyby tylko o możliwości jej powstania w przyszłości, a tym bardziej

utożsamiać stanu jej wyrządzenia z faktem wydania w postępowaniu instancyjnym

odmiennych wyroków. (...)

Dlatego twierdzenie skarżącego dotyczące szkody nie odpowiada wymaganiu

zawartemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., wobec czego skarga podlega odrzuceniu

(art. 4248 § 1 k.p.c.).