Supreme Court dismisses bankruptcy law appeal as obviously unfounded due to lack of serious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's complaint against a final bankruptcy court ruling. The appellant argued that the lower court incorrectly applied bankruptcy law regarding set-off rights after the bankruptcy declaration. The court determined the complaint was obviously unfounded because it failed to demonstrate a serious misinterpretation of the law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 95 Prawa upadłościowego; Art. 4249 k.p.c.: A complaint is obviously unfounded if it lacks arguments suggesting a serious misinterpretation of law, and the court may reject it without full analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 36/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II Ca […], w sprawie z powództwa S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.przeciwko Syndykowi masy upadłości "Centrum […]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w L.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2018 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r., wydanym w sprawie z powództwa S. sp. z o.o. w L. przeciwko Syndykowi Masy Upadłości Centrum […] sp. z o. o. w L., Sąd Rejonowy w L. pozbawił w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 4 lipca 2013 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 maja 2014 r., zaopatrzonych klauzulą wykonalności z dnia 8 lipca 2015 r., w zakresie punktu V wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 4 lipca 2013 r., zmienionego punktem I wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 maja 2014 r. oraz w zakresie punktu III wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 maja 2014 r. oraz orzekł o kosztach procesu.Na skutek apelacji Syndyka Masy Upadłości Centrum […] sp. z o.o. w L.
Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu. Spółka S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2017 r. Zarzuciła naruszenie art. 95 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (jedn. tekst.: Dz.U. z 2016 r., poz. 2171, dalej „Prawo upadłościowe”) przez niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że powód nie mógł skutecznie potrącić wierzytelności przysługującej mu wobec masy upadłości z tytułu dokonanej po ogłoszeniu upadłości pozwanego spłaty długu masy, za który powód był odpowiedzialny rzeczowo, z powstałą po ogłoszeniu upadłości wierzytelnością masy z tytułu kosztów procesu.
Wskazał, że wyrok jest niezgodny z art. 95 Prawa upadłościowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarówno w piśmiennictwie, jak orzecznictwie (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08, LEX nr 457829), przyjmuje się, że niezgodność orzeczenia z prawem uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą ma charakter kwalifikowany i zachodzi tylko wtedy, gdy orzeczenie zostało wydane na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen.
W szczególności nie stanowi takiego uchybienia opowiedzenie się przez sąd za jedną z możliwych interpretacji przepisów prawa. Wskazana wykładnia art. 4241 § 1 k.p.c. jest zgodna z art. 77 ust. 1 Konstytucji (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 r., SK 4/11). Przeciwny pogląd zagrażałby takim wartościom, jak: stabilność obrotu prawnego, swoboda sądu w ocenie materiału dowodowego i stosowaniu prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna.
Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy wynika, że nie może być uwzględniona. Twierdzenia strony powodowej o naruszeniu przez zaskarżony wyrok art. 95 Prawa upadłościowego nie zawierają argumentów, które pozwalałyby - wstępnie oceniając - zasadnie wnioskować, że wyrok ten jest dotknięty kwalifikowaną sprzecznością z prawem w przedstawionym wyżej znaczeniu. Artykuł 95 Prawa upadłościowego stanowi, że potrącenie nie jest dopuszczalne, jeżeli wierzyciel stał się dłużnikiem upadłego po dniu ogłoszenia upadłości, a nie ulega wątpliwości, że roszczenie masy upadłości wobec strony powodowej, z którym strona powodowa potrąciła swoją wierzytelność wobec upadłego, powstało po ogłoszeniu upadłości.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awjw