Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 31/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to failure to cite specific violated legal provisions.

Numero d'incarto IV CNP 31/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final inheritance ruling unlawful. The appellant failed to meet procedural requirements by citing general sections of the Civil Code instead of specific articles and omitting the necessary proof of irreparable harm. Consequently, the court rejected the appeal because the statutory prerequisites for such extraordinary relief were not cumulatively satisfied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final ruling must cumulatively and independently satisfy all statutory requirements, including precise citation of violated provisions and proof of irreparable harm; failure to meet any single requirement results in immediate dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal invalidating final ruling procedural requirements specific legal provisions irreparable harm inheritance dispute cumulative requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Tymczasem w skardze nie tylko wskazano błędnie, że podstawę skargi stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., a nie jedna z podstaw, o których mowa w art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B.
art. 941 k.c
dotyczących dziedziczenia testamentowego, w tym przede wszystkim art. 941 k.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4244 k.p.c
Prawidłowe przytoczenie podstaw skargi nie może polegać tylko na ogólnym wskazaniu jednej lub obu podstaw wymienionych w art. 4244 k.p.c., ale na wskazaniu konkretnych przepisów prawa naruszonych przez sąd oraz wyjaśnieniu postaci tego naruszenia.
art. 4241 § 2 k.p.c
Tymczasem w skardze nie tylko wskazano błędnie, że podstawę skargi stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., a nie jedna z podstaw, o których mowa w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 31/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi uczestnika postępowania E. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 18 października 2012 r., w sprawie z wniosku K. B.‎przy uczestnictwie E. B. i S. W.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2015 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Skarżący E. B., na podstawie art. 4241 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 października 2012 r. wydanego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Skargę oparł on na twierdzeniu, że wydając zaskarżone postanowienie Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia przepisów k.c. dotyczących dziedziczenia testamentowego, w tym przede wszystkim art. 941 k.c. Konsekwencją zaś dokonanego naruszenia przepisów była szkoda poniesiona przez skarżącego w wysokości 70.000 zł wskutek przyjęcia przez Sąd Rejonowy niewłaściwej wykładni postanowień testamentu holograficznego sporządzonego przez M.

B. z dnia 10 września 2002 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. Według tego przepisu, skarga powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem, w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, iż wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto że każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 oraz z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, niepubl.).Nie można przyjąć, aby skarżący spełnił wymagania określone w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., tj. aby prawidłowo przytoczył podstawę skargi i wskazał przepis prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Prawidłowe przytoczenie podstaw skargi nie może polegać tylko na ogólnym wskazaniu jednej lub obu podstaw wymienionych w art. 4244 k.p.c., ale na wskazaniu konkretnych przepisów prawa naruszonych przez sąd oraz wyjaśnieniu postaci tego naruszenia. Tymczasem w skardze nie tylko wskazano błędnie, że podstawę skargi stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., a nie jedna z podstaw, o których mowa w art. 4244 k.p.c., ale również nie wskazano ani naruszonych przepisów prawa, ani postaci ich naruszenia. Nie spełnia bowiem wyżej określonych kryteriów sformułowanie zawarte w skardze, że „zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z „Działem I - Testament k.c. Naruszających prawo materialne, tj. art. 941 i następne k.c.”.

Sformułowanie to ze względu na nieprecyzyjność sformułowania nie spełnia także wymagania określonego art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.Powołując się na art. 4241 § 2 k.p.c. (w postępowaniu nieprocesowym prawidłowo na art. 5192 § 2 k.p.c.), skarżący nie wykazał również, że wystąpił wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, a tym samym nie sprostał wymogowi formalnemu kreowanemu dla tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.Niespełnienie przez skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyżej omówionych wymagań wynikających z art. 4245 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.c. uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. kc