Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to missing legal citation and improper target.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's extraordinary appeal challenging a final judgment that dismissed their claim for payment. The plaintiff failed to cite the specific legal provision allegedly violated and attempted to challenge a procedural order regarding court costs, which is not a valid target for such an appeal. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code and dismissed it without costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for violation of law is inadmissible if the appellant fails to cite the specific legal provision violated or if the challenged decision is not one expressly permitted by law for this extraordinary remedy.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 30/12
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 30 kwietnia 2010 r.,
w sprawie z powództwa J. B.
przeciwko Gminie S. i Skarbowi Państwa - Komendzie Powiatowej Policji
w S.
oraz Staroście S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 sierpnia 2012 r.,
skargę odrzuca i odstępuje od obciążenia powoda kosztami
postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 kwietnia 2010 r., którym zmienił on wyrok
Sądu Rejonowego z dnia 26 stycznia 2010 r., w ten sposób, że powództwo oddalił
w całości.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać określono ściśle
w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe
dla każdego pisma procesowego oraz po drugie, posiadać tzw. elementy
konstrukcyjne,
ów nadzwyczajny
które
pozwalają
środek
prawny.
określone
Skarga
pismo
nie
zakwalifikować
posiadająca
jako
elementów
konstrukcyjnych, w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
Stosownie do art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie
wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony
w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie
przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga
dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując
art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie
skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Skarga powoda nie spełnia wszystkich wymogów stawianych przed tym
nadzwyczajnym środkiem prawnym i z tego względu podlega ona odrzuceniu.
W skardze nie przytoczono przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest
niezgodny. Wskazać przy tym należy, że zachodzi różnica między przepisami, które
zostały naruszone i przepisami (przepisem), z którymi (z którym) zaskarżone
orzeczenie jest niezgodne.
Ponadto, w zakresie punktu III zaskarżonego wyroku, skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem jest niedopuszczalna.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia –
stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia
22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze -
przysługuje od
prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie,
jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub
uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie
było i nie jest możliwe. W wyjątkowych sytuacjach, określonych w § 2 powołanego
przepisu, skarga przysługuje od prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub
uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
Powołany przepis określa zatem precyzyjnie, jakie orzeczenie wydane
w postępowaniu cywilnym może zostać zaskarżone tym środkiem zaskarżenia.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie
przysługuje bowiem od każdego orzeczenia, jakie zostało wydane przez sąd
a jedynie tych, które w przepisach wyraźnie zostały określone. Tym samym, ten
szczególny środek przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji
(art. 4241 § 1 k.p.c.), w sytuacjach wyjątkowych także od wyroków sądu pierwszej
instancji (4241 § 2 k.p.c.) oraz od postanowień wydanych w postępowaniu
nieprocesowym, które zostały określone w art. 519 2 k.p.c.
Powód, zaskarżając punkt III wyroku, wniósł skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia o kosztach postępowania.
Ze wskazanych względów, stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c., skargę należało
odrzucić. Mając jednak na uwadze szczególne okoliczności sprawy odstąpiono od
obciążenia powoda kosztami postępowania skargowego (art. 102 k.p.c.).