Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 30/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for failure to separately cite legal grounds and violated provisions in civil procedure law.

Numero d'incarto IV CNP 30/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint against a final appellate judgment regarding a debt claim. The appellant argued the lower court violated specific articles of the Civil Procedure Code but failed to distinctly separate the grounds of the complaint from the specific legal provisions cited. The court ruled that these requirements are independent and mandatory, and since the appellant did not meet both criteria, the complaint was inadmissible ab initio.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 2, 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Complaints for violation of law must separately state grounds and cite specific provisions; failure to meet both requirements results in immediate dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure law complaint structure inadmissible complaint violation of law separate requirements appellate review legal citation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. polega na wskazaniu konkretnego przepisu prawa, tj.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c. ).
art. 278 § 1 k.p.c
art. 278 § 1 k.p.c., art.
art. 47914 § 2 k.p.c
278 § 1 k.p.c., art. 47914 § 2 k.p.c., art.
art. 322 k.p.c
47914 § 2 k.p.c., art. 322 k.p.c., art.
art. 230 k.p.c
322 k.p.c., art. 230 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.
III CNP 74/08
Najwyższego z dnia 30 września 2008 r., III CNP 74/08, niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 30/10

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa R. K.

przeciwko Gminie Miasta G.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2008 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w G. z dnia 18 czerwca 2007 r. w ten sposób, że m. in. w miejsce

zasądzonej kwoty 114.651,75 zł z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot

zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 68.143,27 zł z ustawowymi odsetkami od

kwoty 67.316,40 zł od dnia 13 maja 2005 r. do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie

powództwo oddalił.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego.

Artykuł 4245 § 1 k.p.c. wskazuje wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie

musi spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia. Należy do nich m.in. przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (pkt

2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3).

W petitum skargi (pkt III) skarżący podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu

Apelacyjnego jest niezgodne prawem, gdyż narusza przepisy prawa procesowego, tj.:

art. 278 § 1 k.p.c., art. 47914 § 2 k.p.c., art. 322 k.p.c., art. 230 k.p.c. i wyjaśnił, na czym

polegało to naruszenie. Tym samym skarżący utożsamił dwa odrębne wymagania

konstrukcyjne, tj. wskazanie przepisu prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne oraz podstawy skargi wraz z uzasadnieniem.

Ustawodawca wyraźnie oddzielił podstawy skargi (art. 424 5 § 1 pkt 2 k.p.c.) od

przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Wskazane wymagania mają charakter samodzielny i niezależny od innych wymogów

przewidzianych w § 1. Przyjęcie takiego rozwiązania było zabiegiem w celowym i

uzasadnionym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III

CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Nie wszystkie wady postępowania

poprzedzającego wydanie skarżonego orzeczenia, wytykane w ramach obu podstaw,

powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a jeśli tak się dzieje, to przepisy wskazane

jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być - i często nie są - tożsame z

przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 30 września 2008 r., III CNP 74/08, niepubl.).

Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienia polega najpierw na ogólnym

określeniu wytykanych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania,

następnie na wskazaniu przepisów, które zostały naruszone, a w końcu na wyjaśnieniu,

na czym naruszenie polegało. Natomiast prawidłowe spełnienie wymagania określonego

w art. art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. polega na wskazaniu konkretnego przepisu prawa, tj.

numeru artykułu (paragrafu, ustępu), oraz aktu prawnego z podaniem miejsca publikacji.

Przy tym samo odwołanie się przez skarżącego do podstaw skargi lub ich uzasadnienia

nie spełnia tego wymogu.

Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga

nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c. ).

Z podanych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.