Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural requirements and failure to prove damages. The plaintiff failed to substantiate the loss caused by the lower court's judgment. Consequently, the Supreme Court rejected the claim as inadmissible. The court ruled that procedural requirements for such appeals are cumulative and cannot be cured. The plaintiff must explicitly demonstrate the existence, scope, and causal link of the loss. Without this proof, the appeal is dismissed immediately. The decision emphasizes strict adherence to statutory construction rules. This case clarifies the burden of proof in civil procedure appeals.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for non-compliance with procedural requirements and failure to substantiate the alleged loss. The plaintiff argued that the lower court violated substantive and procedural laws regarding compensation for unauthorized use of property but failed to specify the exact amount of damages or prove the causal link. The court held that procedural requirements for such appeals are cumulative and must be met independently, with no possibility of curing defects. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the plaintiff did not adequately demonstrate the existence and scope of the loss caused by the contested judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. - An appeal for non-compliance with the law must cumulatively satisfy all statutory requirements, including the specific burden to substantiate the loss caused by the judgment; failure to prove the existence, scope, and causal connection of the loss renders the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 29/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt III Ca (…)w sprawie z powództwa P. B.przeciwko E. Spółce Akcyjnej z siedzibą w G.o zapłatę i wydanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 15 grudnia 2016 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Powód zaskarżył na podstawie art. 4241 k.p.c. prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 grudnia 2014 r., którym została oddalona jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 17 czerwca 2014 r. oddalającego powództwo o zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości i pobieranie z niej pożytków w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2002 r. obejmującym czas zarówno przed, jak i po dacie nabycia przez pozwanego przez zasiedzenie służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu.Skargę powód oparł na podstawie naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie art. 225 w zw. z 224 § 2 k.c. i 225 w zw. z 53 i 54 k.c. oraz przepisów postępowania tj. art. 1304 § 2 i 354 w zw. z 166 k.p.c. i wskazał, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z tymi przepisami, czego konsekwencją jest wyrządzenie szkody powstałej wskutek pozbawienia należnego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
Wniósł o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z przepisami prawa wskazanymi w podstawach skargi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący wskazując art. 4241 k.p.c. jako podstawę skargi, nie precyzuje, czy podstawę tę stanowi § 1 czy § 2 tego przepisu i jedynie z uzasadnienia skargi można się domyślać, że żądanie oparł na art. 4241 § 1 k.p.c. Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w tym przepisie, skarżący jest zobowiązany do wykazania wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, nie publ.).Brak podstaw do przyjęcia, że zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., który nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Niezbędne jest bowiem dokonanie wyodrębnionego wywodu i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem czasu jej wystąpienia, zakresu, rozmiaru oraz wykazaniem istnienia związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem.
Wymogu tego nie spełnia wskazanie przez powoda, że szkoda polega na pozbawieniu należnego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości bez wskazania jej wysokości (tylko wskazany zakres przedmiotu zaskarżenia), sposobu jej wyliczenia, okoliczności świadczących o związku przyczynowym oraz uprawdopodobnienia i uwiarygodnienia tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów. Uprawdopodobnienie rozpatrywane jest bowiem nie tylko w aspekcie celu, którym jest przekonanie organu decyzyjnego o istnieniu stanu wskazanego przez skarżącą, ale również w aspekcie środków, które usprawiedliwiają to przekonanie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC, nr 7-8, poz. 141).
Skarżący powinien odwołać się do okoliczności, które znajdują potwierdzenie w konkretnie wymienionych materiałach dołączonych do skargi albo znajdujących się w aktach sprawy prawomocnie zakończonej i wskazujących na poniesienie szkody.Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. jw r.g.