Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 29/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements of the Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CNP 29/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's extraordinary appeal against a final judgment due to severe formal defects. The appellant failed to properly cite the legal basis, provide reasoning, or identify the specific statutory provision allegedly violated. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the strict structural requirements mandated by the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for violation of law is inadmissible if it lacks the mandatory structural elements required by law, specifically the proper citation of the legal basis, reasoning, and identification of the violated provision.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal violation of law formal requirements Civil Procedure Code structural defects dismissal final judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi
Art. 4248 § 1 k.p.c.
w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie
art. 4248 § 1 k.p.c
w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
art. 4245 § 1 k.p.c
Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 29/12

POSTANOWIENIE

Dnia 29 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 11 października 2011 r.,

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko FUNDACJI "P." w S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 sierpnia 2012 r.,

skargę odrzuca.

Uzasadnienie

Pozwana

wniosła

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 października 2011 r.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać określono ściśle

w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla

każdego

pisma

konstrukcyjne,

procesowego

które

pozwalają

oraz

po

określone

drugie,

posiadać

tzw.

pismo

zakwalifikować

elementy

jako

ów

nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych,

w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.

Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie

wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony

w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga

dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując

art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Skarga pozwanego nie spełnia wszystkich wymogów stawianych przed tym

nadzwyczajnym środkiem prawnym i z tego względu polega ona odrzuceniu.

W skardze nie przytoczono w sposób właściwy podstawy skargi, ani jej

uzasadnienia, a przede wszystkim nie wskazano przepisu prawa, z którym

zaskarżony wyrok jest niezgodny. Podnieść przy tym należy, że zachodzi różnica

między przepisami, które zostały naruszone, i przepisami (przepisem), z którymi

(z którym) zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Niezgodność z prawem wynikająca z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności

albo

praw człowieka to

przesłanka ogólna. Występuje wtedy, gdy został naruszony przepis mający

podstawowe znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego państwa, bądź

normujący ujęte w rozdziale drugim Konstytucji wolności oraz prawa człowieka

i obywatela. Ze względu jednak na wyjątkowość omawianego unormowania,

wyartykułowanie tej przesłanki jest także elementem konstrukcyjnym skargi.

Ustawodawca w przeciwieństwie do innych wymagań tego nadzwyczajnego

i wysoce sformalizowanego środka zawartych w pozostałych punktach art. 424 5

k.p.c., w przepisie art. 4245 pkt 5 in fine k.p.c. nałożył na skarżącego obowiązek nie

tylko przedstawienia, ale i wykazania, że występuje ten wyjątkowy wypadek

uzasadniający jego wniesienie.

Spełnienie zatem wymagania, określonego w art. 424 5 pkt 5 in fine k.p.c.

polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, poprawnej jurydycznie argumentacji

przedstawiającej jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne

wolności albo prawa człowieka zaskarżone prawomocne orzeczenie narusza

i wskazaniu na czym polegała obraza przepisów (przepisu) mających podstawowe

znaczenie dla ich ochrony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19

stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006/6/112).

Pozwana nie sprostała temu wymaganiu a powołane postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 26 lutego

2003 r., II CK 13/03 jest nieadekwatne do

okoliczności sprawy.

Z tych względów na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., skargę należało odrzucić.