Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements of the Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's extraordinary appeal against a final judgment due to severe formal defects. The appellant failed to properly cite the legal basis, provide reasoning, or identify the specific statutory provision allegedly violated. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the strict structural requirements mandated by the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for violation of law is inadmissible if it lacks the mandatory structural elements required by law, specifically the proper citation of the legal basis, reasoning, and identification of the violated provision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 29/12
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi strony pozwanej
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 11 października 2011 r.,
w sprawie z powództwa J. W.
przeciwko FUNDACJI "P." w S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 sierpnia 2012 r.,
skargę odrzuca.
Uzasadnienie
Pozwana
wniosła
skargę
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 października 2011 r.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać określono ściśle
w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla
każdego
pisma
konstrukcyjne,
procesowego
które
pozwalają
oraz
po
określone
drugie,
posiadać
tzw.
pismo
zakwalifikować
elementy
jako
ów
nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych,
w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.
Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie
wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony
w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie
przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga
dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując
art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie
skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Skarga pozwanego nie spełnia wszystkich wymogów stawianych przed tym
nadzwyczajnym środkiem prawnym i z tego względu polega ona odrzuceniu.
W skardze nie przytoczono w sposób właściwy podstawy skargi, ani jej
uzasadnienia, a przede wszystkim nie wskazano przepisu prawa, z którym
zaskarżony wyrok jest niezgodny. Podnieść przy tym należy, że zachodzi różnica
między przepisami, które zostały naruszone, i przepisami (przepisem), z którymi
(z którym) zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Niezgodność z prawem wynikająca z naruszenia podstawowych zasad
porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności
albo
praw człowieka to
przesłanka ogólna. Występuje wtedy, gdy został naruszony przepis mający
podstawowe znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego państwa, bądź
normujący ujęte w rozdziale drugim Konstytucji wolności oraz prawa człowieka
i obywatela. Ze względu jednak na wyjątkowość omawianego unormowania,
wyartykułowanie tej przesłanki jest także elementem konstrukcyjnym skargi.
Ustawodawca w przeciwieństwie do innych wymagań tego nadzwyczajnego
i wysoce sformalizowanego środka zawartych w pozostałych punktach art. 424 5
k.p.c., w przepisie art. 4245 pkt 5 in fine k.p.c. nałożył na skarżącego obowiązek nie
tylko przedstawienia, ale i wykazania, że występuje ten wyjątkowy wypadek
uzasadniający jego wniesienie.
Spełnienie zatem wymagania, określonego w art. 424 5 pkt 5 in fine k.p.c.
polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, poprawnej jurydycznie argumentacji
przedstawiającej jakie podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne
wolności albo prawa człowieka zaskarżone prawomocne orzeczenie narusza
i wskazaniu na czym polegała obraza przepisów (przepisu) mających podstawowe
znaczenie dla ich ochrony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19
stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006/6/112).
Pozwana nie sprostała temu wymaganiu a powołane postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 26 lutego
2003 r., II CK 13/03 jest nieadekwatne do
okoliczności sprawy.
Z tych względów na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., skargę należało odrzucić.