Supreme Court dismisses appeal against appeal court order excluding specific judges as inadmissible under civil procedure code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging a final order by the Court of Appeal that excluded specific judges from the case. The plaintiff argued the order was unlawful, but the Court found the appeal mechanism only applies to final judgments, not procedural orders. Consequently, the Court ruled the appeal inadmissible because the excluded order did not fall within the scope of the available legal remedy.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: The special remedy of declaring a final decision unlawful applies exclusively to final judgments of the second instance, not to procedural orders, rendering such an appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 28/12
POSTANOWIENIE
Dnia 22 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 lutego 2010 r.,
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 sierpnia 2012 r.,
odrzuca skargę i zasądza od powoda na rzecz pozwanego
zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa
kwotę
(sto
dwadzieścia)
postępowania kasacyjnego.
złotych
tytułem
kosztów
Uzasadnienie
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia
wydanego przez Sąd Apelacyjny w dniu 23 lutego 2012 r., w którym w oparciu o art.
49 k.p.c. wyłączono od rozpoznania sprawy imiennie wskazanych sędziów
orzekających w Sądzie Okręgowym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia –
stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia
22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze -
przysługuje od
prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie,
jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub
uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie
było i nie jest możliwe. W wyjątkowych sytuacjach, określonych w § 2 powołanego
przepisu, skarga przysługuje od prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub
uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
Powołany przepis określa zatem precyzyjnie, jakie orzeczenie wydane
w postępowaniu cywilnym może zostać zaskarżone tym środkiem zaskarżenia.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie
przysługuje bowiem od każdego orzeczenia, jakie zostało wydane przez sąd
a jedynie od tych, które w przepisach wyraźnie zostały określone. Tym samym, ten
szczególny środek przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji
(art. 4241 § 1 k.p.c.), w sytuacjach wyjątkowych także od wyroków sądu pierwszej
instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) oraz od postanowień wydanych w postępowaniu
nieprocesowym, które zostały określone w art. 519 2 k.p.c.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia
wydanego przez Sąd Apelacyjny w dniu 23 lutego 2012 r., w którym w oparciu o art.
49 k.p.c. wyłączono od rozpoznania sprawy imiennie wskazanych sędziów
orzekających w Sądzie Okręgowym.
Mając na względzie treść art. 4241 § 1 k.p.c. w powołanym wyżej brzmieniu
należy stwierdzić, że orzeczenie zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia nie mieści się w hipotezie tego unormowania,
a w konsekwencji wniesienie tego środka zaskarżenia w zastanej sytuacji
procesowej jest niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna
(art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o treść art. 98
k.p.c.