Supreme Court dismisses appeal regarding civil procedure statute of limitations effective date for final judgments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's appeal challenging the legality of a final payment order issued in September 2003. The appellant argued that the two-year limitation period for filing such an appeal should not apply retroactively to judgments rendered before the new Civil Procedure Code amendments took effect on September 1, 2004. The court ruled that the established legal principle from a prior ruling mandates the application of the new statute of limitations to all pending appeals, thereby dismissing the claim.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 62 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The principle of law established by a prior ruling binds adjudicating bodies, requiring the application of the new two-year limitation period for appeals against final judgments even when those judgments became effective before the new procedural code entered into force.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 28/05
POSTANOWIENIE
Dnia 26 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus
w sprawie ze skargi pozwanej A. F.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu
Sądu Rejonowego w B.
z dnia 18 września 2003 r.,
w sprawie z powództwa" B." Spółki z o.o. w B.
przeciwko A. F. i R. D.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 stycznia 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
A. F. pozwana w sprawie zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty
wydanym przez Sąd Rejonowy w B. w dniu 18 września 2003 r. domagała się
stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Skarga została sporządzona
przez pełnomocnika – radcę prawnego ustanowionego przez sąd, która nie żądała
przyznania zwrotu kosztów od Skarbu Państwa.
Odrzucając skargę Sąd Najwyższy uwzględnił treść uchwały składu siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych, stanowiącej zasadę prawną, z dnia 26 października 2005 r., sygn.
III BZP 1/05 (Biuletyn SN nr 10 z 2005 r.). W punkcie 1 tej uchwały stwierdzono, że
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1
k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r.
Uchwała - podjęta już po sporządzeniu skargi - rozstrzyga intertemporalne
skutki nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia
22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) wywołującą
wątpliwości ze względu na treść art. 4246 § 1 k.p.c. zakreślającego dwuletni termin
do wniesienia skargi, liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Zasadniczą
trudność interpretacyjną budziło zwłaszcza znaczenie daty wejścia w życie
(1 września 2004 r.) nowelizacji kodeksu cywilnego regulującej odpowiedzialność
państwa z tytułu wydania orzeczeń niezgodnych z prawem (art. 4171 § 2 k.c.).
Uchwała mająca moc zasady prawnej wiąże również składy orzekające Sądu
Najwyższego
(art.
ustawy
o
Sądzie
Najwyższym),
dlatego
skarga
w rozpoznawanej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 424 § 1 k.p.c.
jc