Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 26/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless, finding no clear legal inconsistency in lower court's insurance contract ruling.

Numero d'incarto IV CNP 26/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal, ruling it obviously groundless under the Civil Procedure Code. The appellant argued that the lower court incorrectly denied a claim for insurance contract valuation based on outdated 1990s agreements and miscalculated the sum insured versus salary. The court determined that the alleged legal inconsistency was not fundamental or obvious enough to warrant the extraordinary remedy of a binding precedent against the State.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4249 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: The Supreme Court must reject an appeal as obviously groundless when the alleged legal inconsistency is not fundamental, elementary, or clear, thereby preserving the principle of res judicata.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously groundless appeal legal inconsistency standard res judicata principle insurance contract valuation civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4249 k.p.c.
Ustawodawca przyjął zatem w art. 4249 k.p.c., że Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi oczywiście bezzasadnej.
Art. 4171 § 2 k.c.
Celem tego instrumentu prawnego jest umożliwienie uzyskania prejudykatu pozwalającego na dochodzenie od Skarbu Państwa ewentualnego odszkodowania za szkodę wyrządzoną poprzez wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w ramach wykonywania wymiaru sprawiedliwości (art. 4171 § 2 k.c.).
Art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 3581 § 3 k.c
Skarżąca zarzucała niezgodność wyroku z przepisem art. 3581 § 3 k.c.
art. 4171 § 2 k.c
Celem tego instrumentu prawnego jest umożliwienie uzyskania prejudykatu pozwalającego na dochodzenie od Skarbu Państwa ewentualnego odszkodowania za szkodę wyrządzoną poprzez wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w ramach wykonywania wymiaru sprawiedliwości (art. 4171 § 2 k.c.).
art. 4249 k.p.c
Ustawodawca przyjął zatem w art. 4249 k.p.c., że Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi oczywiście bezzasadnej.
art. 4241 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 26/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt VIII Ca […], w sprawie z powództwa A. S.‎przeciwko P. […] SA w W. Oddziałowi Regionalnemu w […]‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2013 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga powódki A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 października 2011 r. Skarżąca zarzucała niezgodność wyroku z przepisem art. 3581 § 3 k.c. wskazując, że Sąd Okręgowy bezzasadnie oddalił powództwo przyjmując, że w przypadku umów ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci zawartych na początku lat 90-tych nie zachodzą przesłanki sądowej waloryzacji świadczenia. Ponadto skarżąca zakwestionowała poczynione przez Sąd na marginesie głównego wywodu obliczenia ewentualnej zwaloryzowanej sumy przyjmujące za podstawę sumę ubezpieczenia a nie sumę uposażenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Celem tego instrumentu prawnego jest umożliwienie uzyskania prejudykatu pozwalającego na dochodzenie od Skarbu Państwa ewentualnego odszkodowania za szkodę wyrządzoną poprzez wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w ramach wykonywania wymiaru sprawiedliwości (art. 4171 § 2 k.c.). Wskazany instrument prawny jest o tyle wyjątkowy, że przełamuje podstawowe zasady rządzące postępowaniem cywilnym, w tym w szczególności skutki prawomocności orzeczenia sądu. Ustawodawca przyjął zatem w art. 4249 k.p.c., że Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi oczywiście bezzasadnej.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, oceny czy skarga jest „oczywiście bezzasadna” należy natomiast dokonywać w powiązaniu z pojęciem „niezgodności orzeczenia z prawem” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2013 r., I CNP 42/12, niepubl.).Z kolei w odniesieniu do pojęcia „niezgodnego z prawem orzeczenia” użytego w treści art. 4241 § 1 k.p.c., w judykaturze występuje jednolity i ugruntowany pogląd, że chodzi tylko o takie orzeczenia, które są sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami oraz ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., I CNP 13/12, niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007/2/35, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007/1/17, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2009 r., IV CNP 122/08, niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, niepubl.).Pomimo wskazania przez skarżącą, przyjmowanej w orzecznictwie wykładni art. 358 1 § 1 k.c. należy także uwzględnić, iż wykładnia ta nie zawsze była jednolita (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CK 790/04, niepubl.).Nie ma wobec tego podstaw do przyjęcia, że podstawa niezgodności z prawem kwestionowanego wyroku sądu ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.Mając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 4249 k.p.c., należało orzec jak w sentencji postanowienia. awjw