Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency as it challenges facts and evidence assessment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal against the Second Instance Court's dismissal of a tort claim for vehicle damage. The plaintiff argued legal violations but primarily questioned the court's factual findings and evidence evaluation regarding the accident and damages. The court ruled that appeals for legal inconsistency cannot be based on challenges to fact-finding or evidence assessment, which are excluded by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 i nast. k.p.c.; Art. 4244 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency against a final judgment is inadmissible if its basis consists solely of objections to the establishment of facts or the assessment of evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 24/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt IV Ca […], w sprawie z powództwa R.L.przeciwko K.S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2017 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w S., po rozpoznaniu apelacji pozwanego K.S. od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 22 marca 2016 r. zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo R.L. o zapłatę 100 złotych z odsetkami ustawowymi, jako część odszkodowania za szkodę powstałą w jego samochodzie, którego szyba została częściowo uszkodzona na skutek - jak twierdził powód - uderzenia w nią kamieniem, jaki wypadł spod kół nadjeżdżającego innego pojazdu, co wyniknęło z posypania nawierzchni drogi piaskiem z kamieniami przez samochód należący do firmy pozwanego, bezpośrednio przed zdarzeniem.
Sąd pierwszej instancji uwzględnił powództwo, przyjmując za podstawę prawną art. 429, art. 415, art. 481 k.c. i art. 333 k.p.c. Oddalając powództwo w wyniku apelacji wniesionej przez pozwanego, Sąd Okręgowy uznał, że w sprawie doszło do błędnej oceny zgromadzonego w niej materiału dowodowego, mianowicie powód nie udowodnił wystąpienia szkody, jej wysokości, wyrządzenia jej przez pozwanego oraz związku przyczynowego między działaniem pozwanego a szkodą. Szkoda nie wynikała ani z dokumentacji zdjęciowej, ani z nagrania przedstawionego przez powoda, ani z zeznań świadków, a samochodu nie można było poddać oględzinom, gdyż został po zdarzeniu sprzedany, a powód nie posiada danych osobowych kupującego.
Nie zostało nawet określone precyzyjnie miejsce samego zdarzenia, a proces opierał się twierdzeniach powoda i osób, które od niego dowiedziały się o szkodzie. W tej sytuacji Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego powód zarzucił naruszenie przez Sąd prawa materialnego, tj. art. 6, art. 436 § 1 w związku z art. 435 k.c., art. 232, art. 231 i art. 233 § 1 k.p.c. Wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku i zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 i nast. k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, jeżeli przez wydanie tego wyroku została wyrządzona szkoda, a sąd naruszył przepisy prawa materialnego lub postępowania cywilnego, zaś zmiana lub uchylenie tego wyroku nie było i nie jest możliwe w drodze przysługujących stronie środków prawnych. Jednakże podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 4244 zdanie drugie k.p.c.).Z treści skargi wynika, że powód przytacza argumenty prawie wyłącznie kwestionujące ustalone, a zwłaszcza nieustalone fakty i dokonuje oceny dowodów, których z reguły nie przedstawił.
Wskazywane w skardze przepisy prawa materialnego można zastosować dopiero, kiedy jest w sprawie ustalona podstawa faktyczna, a ta należy z założenia przede wszystkim do podmiotu, który z określonych faktów wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Jak wynika z uzasadnienia Sądu Okręgowego powód nie dowiódł nawet powstania szkody, jak również okoliczności zdarzenia tę szkodę powodującego. Uniemożliwił jednocześnie jakiekolwiek tego ustalenie i to w sytuacji sprzecznych zeznań powołanych świadków, gdyż sprzedał samochód i, co jest dość dziwne nie posiada dokumentu, z którego wynikałyby dane osobowe kupującego.
Mając zamiar wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym powinien był zabezpieczyć podstawowe dowody oraz dane osób, których zeznania mogły mieć w sprawie znaczenie. Dotyczy to też pojazdu, którego oględziny stały się konieczne wobec trudności z dowiedzeniem podstawowych okoliczności wypadku i jego skutków. Nie można zatem skutecznie kwestionować zastosowanych przepisów prawa i to, jak wynika z utrwalonego i znanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wtedy, gdy to naruszenie jest rażące, mając decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
W wypadku niniejszej skargi uchybienia i to po stronie skarżącego dotyczą pierwszego etapu rozpoznawania sprawy odszkodowawczej, jakim jest stan faktyczny nie dający podstaw do ubiegania się o odszkodowanie.W związku z wydanym wyrokiem Sądu Okręgowego nie można się dopatrzeć żadnych uchybień w toku postępowania, a także naruszenia prawa materialnego, dających podstawę do uznania zaskarżonego wyroku jako sprzecznego z prawem i z tego względu brak było przesłanek do przyjęcia skargi do rozpoznania.Wobec oczywistej bezzasadności skargi należało na podstawie art. 4249 k.p.c. orzec jak w postanowieniu. jw