Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite specific legal provisions violating the challenged judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against a final judgment denying compensation for property devaluation. The plaintiff argued violations of civil and environmental law but failed to explicitly cite the specific statutory provisions they claimed were breached. The court ruled that merely stating a violation occurred without identifying the exact legal articles is insufficient under the Civil Procedure Code, leading to the immediate rejection of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation complaint must cumulatively and independently satisfy all structural requirements, including the explicit citation of the specific legal provisions with which the challenged judgment is inconsistent; failure to cite these provisions renders the complaint inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 21/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt III Ca (…), w sprawie z powództwa M. O.przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2020 r. odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 lutego 2019 r. oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 24 962 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 marca 2018 r. z tytułu obniżenia wartości nieruchomości wskutek utworzenia z dniem 29 lutego 2016 r. obszaru ograniczonego użytkowania wokół Portu Lotniczego im.[…] w G.. Skarżący w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego oraz oparł skargę na podstawie naruszenia art. 6 k.c. w zw. z art. 133 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 1396 z późn. zmianami; dalej PoŚ), naruszenia art. 6 k.c. w zw. z art. 232 i 230 k.p.c., naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. w zw. z art. 133 PoŚ oraz naruszenia art. 233 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Poza wykazaniem przesłanek dopuszczalności skargi określonych w art. 4241 § 1 k.p.c., skarżący jest zobowiązany do wykazania wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie to jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie im nie podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., nie publ., III CNP 14/12, nie publ., z dnia 14 czerwca 2018 r., I CNP 3/18, nie publ.).
Zarówno przytoczenie podstaw skargi, a więc wskazanie konkretnych przepisów prawnych i sposobu ich naruszenia, jak i podanie przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, pozostaje w wyłącznej kompetencji skarżącego. Wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia wskazanie podstaw skargi, bo obowiązek przytoczenia podstaw skargi oraz podania przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, dotyczy odrębnych elementów konstrukcyjnych skargi i wskazanie tylko jednego z nich nie jest wystarczające, nawet jeżeli w ocenie skarżącego, w obu przypadkach byłyby to te same normy prawne.
Wskazanie zatem, że podstawę skargi stanowią zarzuty prawa procesowego lub materialnego, które spowodowały niezgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem albo, że skarga jest oczywiście uzasadniona gdyż doszło do rażącego naruszenia wymienionych przepisów, nie stanowi spełnienia obowiązku podania przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Wymogu tego nie spełnia również wskazanie przez skarżącego na str. piątej uzasadnienia, że zaskarżony wyrok nie może się ostać w obrocie prawnym z uwagi na jego rażącą niezgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, ze stwierdzenia tego nie wynika jakież to konkretne przepisy tę niezgodność spowodowały.
Ten sam wniosek trzeba wyprowadzić po lekturze fragmentu skargi zatytułowanego „Niezgodność orzeczenia z prawem”.Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, wniosek o ich zasądzenie nie dotyczy bowiem etapu odrzucenia skargi kasacyjnej. jw