Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 20/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of clear legal error in lower court judgment.

Numero d'incarto IV CNP 20/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's appeal against a final judgment regarding construction liability. The defendant argued that the lower court imposed absolute liability for a force majeure event (strong wind), despite contractual exclusions. The court found the appeal obviously unfounded because the lower court explicitly based liability on a defective project and execution, not on absolute responsibility for the wind event.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal is obviously unfounded if the contested judgment is clearly contrary to fundamental legal principles or results from a particularly gross error of interpretation that does not require deeper legal analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal construction liability force majeure exclusion defective project absolute liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 § 2 k.p.c.
z dnia 21 marca 2014 r., którym zasądzono od pozwanej na rzecz powoda 500 zł i orzekł o kosztach postępowania.We wniesionej na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. skardze pozwana zażądała stwierdzenia niezgodności z prawem wskazanego wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art.
art. 4249 k.p.c.
Tymczasem w świetle zaskarżonego wyroku odpowiedzialność pozwanej wynikała z samego faktu błędnego projektu i wykonania przedmiotu umowy.Z podanych względów, na podstawie art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
art. 108 § 1 k.p.c.
4249 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39820 k.p.c.
391 § 1, art. 39820 i art.
art. 42412 k.p.c.
39820 i art. 42412 k.p.c.aj r.g.
art. 4241 § 2 k.p.c
z dnia 21 marca 2014 r., którym zasądzono od pozwanej na rzecz powoda 500 zł i orzekł o kosztach postępowania.We wniesionej na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
w związku z postanowieniami wiążącej strony umowy przez przyjęcie, że pozwaną obciąża odpowiedzialność absolutna, której nie wyłącza nawet zaistnienie zdefiniowanej umownie siły wyższej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4249 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
39820 i art. 42412 k.p.c.aj r.g.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05
postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05, OSNP nr 21 - 22/2006, poz.
wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05
323, wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05, OSNP nr 23 - 24/2006, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 20/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi pozwanejo stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyrokuSądu Okręgowego w L.‎z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt IX Ga (…),w sprawie z powództwa M. I.‎przeciwko B. S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 8 listopada 2017 r., 1) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, 2) zasądza od B. S. na rzecz M. I. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w L. w sprawie z powództwa M. I. przeciwko B. S. oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 21 marca 2014 r., którym zasądzono od pozwanej na rzecz powoda 500 zł i orzekł o kosztach postępowania.We wniesionej na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. skardze pozwana zażądała stwierdzenia niezgodności z prawem wskazanego wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 471, 65 § 2 w zw. z art. 473 § 2, 647 i 6 k.c. w związku z postanowieniami wiążącej strony umowy przez przyjęcie, że pozwaną obciąża odpowiedzialność absolutna, której nie wyłącza nawet zaistnienie zdefiniowanej umownie siły wyższej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi, która jest oczywiście bezzasadna.

Ocena, czy skarga jest oczywiście bezzasadna musi być powiązana z pojęciem niezgodności orzeczenia z prawem. Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej (por. postanowienie SN z 13.12.2005 r., II BP 3/05, OSNP nr 21 - 22/2006, poz. 323, wyrok SN z 18.1.2006 r., II BP 1/05, OSNP nr 23 - 24/2006, poz. 351).Skarga wniesiona przez pozwaną jest oczywiście bezzasadna.

Skarżąca dopatruje się niezgodności prawomocnego orzeczenia w przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że pozwana odpowiada nawet za następstwa siły wyższej wynikające z silnego wiatru (ok. 25 m/s), mimo że zamiarem stron umowy o roboty budowlane było wyłączenie takiej odpowiedzialności. Pogląd ten jest nietrafny z tego względu, że w zaskarżonym orzeczeniu - wbrew twierdzeniom skarżącej - brak takiego stanowiska Sądu. Odpowiedzialność pozwanej została ustalona na podstawie art. 647 i 471 k.c. w związku z wadliwym projektem i wykonaniem obiektu budowalnego.

Jak ustalono na podstawie opinii biegłego i złożonych do niej wyjaśnień konstrukcja w wyniku błędnego projektu była w stanie wytrzymać jedynie podmuchy wiatru przenoszące 10 m/s podczas, gdy Polska Norma w tym zakresie wynosi 20 m/s. W tym przypadku Sąd Okręgowy uznał rozważania pozwanej co do wpływu silniejszych podmuchów wynoszących ponad 25 m/s w dniu zawalenia się konstrukcji za bezprzedmiotowe, gdyż źródłem odpowiedzialności pozwanej był sam fakt błędnego projektu. Skarżący nie odnosi się do tego kluczowego ustalenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyjmując, że została na niego nałożona odpowiedzialność absolutna nawet za skutki będące następstwem siły wyższej.

Tymczasem w świetle zaskarżonego wyroku odpowiedzialność pozwanej wynikała z samego faktu błędnego projektu i wykonania przedmiotu umowy.Z podanych względów, na podstawie art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c.aj r.g.