Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 18/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove impossibility of other legal remedies.

Numero d'incarto IV CNP 18/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial because the filing failed to meet statutory requirements under the Code of Civil Procedure. The appellant did not adequately demonstrate that other legal remedies, such as a cassation appeal or a claim for retrial, were impossible to pursue. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible as it lacked the necessary proof of exhaustion of all available legal avenues.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An appeal for retrial requires the appellant to conclusively prove that no other legal remedies are available or effective, not merely to indicate their existence.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for retrial impossibility of remedies exhaustion of legal avenues Code of Civil Procedure inadmissible appeal legal burden of proof supreme court jurisdiction forza di cosa giudicata materiale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
‎– że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.c.Zgodnie z art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi na stan majątkowy skarżącej.
art. 4241 § 2 k.p.c
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c
4245 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.c.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
‎– że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.c.Zgodnie z art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Niezależnie od niespójności tych twierdzeń i braku dowodów lub ich surogatów celem uprawdopodobnienia szkody, samo określenie kwoty jako szacunkowej również poddaje w wątpliwość jej zaistnienie.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
I CNP 19/05
akt I CNP 19/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., sygn.
III CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage.
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
I CNP 108/08
Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment due to failure to prove exhaustion of remedies.
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.
II CNP 58/17
Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to failure to prove impossibility of other remedies.
I CNP 79/08
Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to missing statutory requirements and impossibility of retrial.
II CNP 100/07
akt II CNP 100/07, nie publ., z dnia 28 lutego 2006 r., sygn.
I CNP 12/06
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific law and prove retrial impossibility.
V CNP 24/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Article 4245 of Civil Procedure Code.
V CNP 12/05
Supreme Court dismisses appeal for failure to prove retrial impossibility and lack of cassation grounds under Civil Procedure Code.
IV CNP 27/14
Plaintiff's appeal dismissed for failing to exhaust all legal remedies before filing a constitutional complaint.
III CNP 33/11
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of actual damage proven by plaintiff.
II BP 50/07
akt II BP 50/07, nie publ.).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 18/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa G. M.‎przeciwko M. N.‎o zachowek,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2020 r., 1) odrzuca skargę 2) nie obciąża skarżącej obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi na rzecz powoda.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą pozwanej M. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Artykuł 4245 § 1 k.p.c. określa wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było ‎i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. ‎– że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.c.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. skarga powinna zawierać oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części.

Wniesiona skarga nie zawierała wskazania, czy oznaczony w skardze wyrok został zaskarżony w całości, czy w części. Zostało to dopiero uczynione pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. celem wykonania wezwania do usunięcia braków skargi, przez sprecyzowanie zakresu zaskarżenia w całości, zaś na podstawie samej skargi brak było możliwości odczytania lub wyinterpretowania zakresu zaskarżenia. Takie uzupełnienie jako niedopuszczalne nie wywołuje skutków.Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7 – 8, poz. 141, z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I CNP 19/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt III CNP 5/05, www.sn.pl, z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających to twierdzenie. Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, uregulowana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane jemu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m. in. postanowienia SN z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt III CNP 40/06 i z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt IV CNP 23/06, www.sn.pl).Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie spełniła.

Twierdzenia w tym zakresie są niespójne i nieuprawdopodobnione. W treści skargi twierdziła, że na skutek zaskarżonego orzeczenia doznała poważnego uszczerbku majątkowego, wyjaśniając, że obecnie komornik sądowy prowadzi egzekucję należności w wysokości około 22.000 zł, ponieważ tak obliczono koszty egzekucyjne. Dodała także, że doznała nie tylko szkody materialnej, ale na skutek toczących się procesów poważnej szkody na zdrowiu, jest ciężko chora, a jej mąż przeszedł trzy zawały serca na skutek stresu wynikającego z wieloletniego procesu sądowego.

Jednocześnie w „Załączniku do skargi o niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia” twierdziła, że bezspornym jest, iż na skutek błędnego orzeczenia doznała szkody w postaci zasądzonego roszczenia, a także szeregu poniesionych kosztów postępowania, co łącznie wyniosło co najmniej ponad 30.000 zł, nie licząc już kosztów pozamaterialnych, tj. utraty zdrowia. Wreszcie w piśmie z dnia 19 grudnia 2019 r. uzupełniającym braki formalne skargi podniosła, że wartość przedmiotu sporu jest wartością wynikającą z wyroku Sądu Okręgowego w R., wyraża się kwotą 16.155,16 zł, taką kwotą określiła wysokość szkody wynikającej z wydania tego orzeczenia, podając, iż jest to kwota szacunkowa.

Niezależnie od niespójności tych twierdzeń i braku dowodów lub ich surogatów celem uprawdopodobnienia szkody, samo określenie kwoty jako szacunkowej również poddaje w wątpliwość jej zaistnienie.Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien wykazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP 108/08, www.sn.pl).

Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku. Skarżący musi „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć”, czy „uwiarygodnić”, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu (postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7 – 8, poz. 140).

Omawiana przesłanka wymaga zarówno wykazania, że w momencie wniesienia skargi wzruszenie orzeczenia nie jest możliwe, a także, iż nie było to możliwe wcześniej (zob. postanowienia SN z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt II CNP 58/17, z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt I CNP 79/08, www.sn.pl, z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt II CNP 100/07, nie publ., z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I CNP 12/06, z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt V CNP 24/05, z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt V CNP 12/05, www.sn.pl). Skarżący powinien wykazać, że w ogóle nie mógł z jakichkolwiek środków prawnych skorzystać bez jego winy, że były formalnie niedopuszczalne (zob. postanowienia SN z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt IV CNP 27/14, www.sn.pl, z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt III CNP 33/11, OSNC Zbiór Dodatkowy B/2013, poz. 26, z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt II BP 50/07, nie publ.).

Nie chodzi tylko o skargę kasacyjną, ale także o skargę o wznowienie postępowania oraz o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności (zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, www.sn.pl).O ile należy przyznać, że skarżąca wykazała niedopuszczalność skorzystania ze skargi kasacyjnej, a także nawet podjęła starania w przedmiocie wniesienia skargi nadzwyczajnej wykazując niemożliwość jej złożenia, to jednak pominęła inne środki prawne, w tym skargę o wznowienie postępowania, a także mimo nawiązania do toczącego się postępowania egzekucyjnego nie wykazała braku możliwości wszczęcia postępowania przeciwegzekucyjnego.Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi na stan majątkowy skarżącej. ke