Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final custody ruling due to lack of exceptional circumstances.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging the final judgment establishing the invalidity of paternity. The appellant argued that filing a cassation appeal was impossible because the lower court's decision was already final, citing Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that since the appellant had professional legal representation, they had the objective ability to use standard appellate remedies and thus failed to meet the strict requirements for an exceptional circumstance under Article 4241 § 2.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1-3 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint for invalidity of a final judgment is inadmissible without an exceptional circumstance, which requires proving that the party could not use ordinary remedies due to reasons beyond their control, especially when represented by counsel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 17/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 sierpnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 22 grudnia 2010 r.,
w sprawie z powództwa M. M.
przeciwko małoletniej O.M. i S. J.
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w O.
o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 sierpnia 2013 r.,
odrzuca skargę i zasądza od powoda na rzecz pozwanej
małoletniej O. M. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania wywołanego skargą.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację
powoda od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 września 2010 r., w sprawie
ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu
Okręgowego, w wskazując m.in., że zaskarżenie tego orzeczenia w drodze innych
środków zaskarżenia nie było możliwe, gdyż było ono prawomocne. Wniesienie
skargi kasacyjnej od tego rozstrzygnięcia było - zdaniem powoda - wykluczone ze
względu na treść art. 3982 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa skarga kasacyjna
jest dopuszczalna (art. 3982 § 1-3 k.p.c. a contrario).
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego
spełnienia następujących przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz
występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia
podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela.
Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,
obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn
niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze
zwykłych środków prawnych. Obowiązek wykazania tych okoliczności obciąża
stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art.
4241 § 2 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP
80/07, niepubl.).
We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające
uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 424 1 § 2 k.p.c.
Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, miał zatem
możliwość skorzystania z przysługujących mu środków prawnych w postaci
wniesienia
skargi
kasacyjnej.
Jeżeli
strona
miała
obiektywną
możliwość
skorzystania z instancji odwoławczej i z możliwości tej nie skorzystała z przyczyn
leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 424 8 § 2 k.p.c.).
Następuje
to
zarówno
przy
świadomej
rezygnacji
z
wniesienia
środka
odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania
z takiego środka (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.
V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 2 k.p.c. odrzucił
skargę.
db